Ilość artykułów: 5304

Pogodna troska — uczynki miłosierne względem duszy

Uczynki miłosierne względem duszy to próba zaradzenia takim sytuacjom jak głód i pragnienie, nagość i porzucenie, choroba i uwięzienie, doświadczanym na tak wiele różnych sposobów przez ludzkie serce.

Rada Generalna i Asesoria Centralna

Do kogo należy władza nad całą Prałaturą? Kto pomaga w zarządzaniu Prałatowi na poziomie centralnym?

Coś wielkiego i niech to będzie miłość (VIII): Czy dokonam właściwego wyboru?

Gdy do serca wkrada się niepokój dotyczący wyboru możliwej drogi, to normalne, że towarzyszą mu również wątpliwości i lęk. Bóg nas szuka, a my, mimo naszych słabości, chcemy żyć z Nim i dla Niego.

Duchowość

Harambee Polska

W języku swahili harambee oznacza „wszyscy razem”, a filia w Polsce jest częścią międzynarodowego projektu charytatywnego mającego na celu wsparcie Afryki.

eScrivaLite

Ta darmowa aplikacja łączy w sobie Ewangelię dnia z opublikowanymi pracami św. Josemaríi Escrivy. Jest bezpłatna i łatwa w użyciu, dostępna w siedmiu różnych językach.

Lekcje wczesnego Kościoła

Rozdział z książki Scotta Hahna "Nieście i przyjmujcie Dobrą nowinę" na temat wpływu chrześcijan na humanizację antycznego brutalnego społeczeństwa.

Duchowość

Słowo od Prałata - 14 czerwca 2019 r.

Ojciec zachęca nas do przeżycia uroczystości i świąt czerwca z głęboką radością i wdzięcznością Bogu za jego ogromną miłość.

Wystąpienia

„Idź, i ty czyń podobnie!” — Prawo Boże a miłosierdzie

Kto jest moim bliźnim? Pan odpowiada na to pytanie uczonego w Prawie przypowieścią o dobrym Samarytaninie. W ten sposób otwiera przed nim i przed nami horyzont błogosławieństw, które ukazują głębię Prawa Bożego. Nowy artykuł na temat miłosierdzia.

Duchowość

Otwartość

Uczniowie Jezusa, tak samo jak dwa tysiące lat temu, są wezwani do przezwyciężania ciasnoty własnego serca i do szukania zrozumiałego języka, aby głosić „wielkie dzieła Boże” - magnalia Dei.

Duchowość

Powrót do Itaki - 4 Powrót

Nasi bohaterowie przeżyli dzieciństwo w Kościele, w żyznej i radosnej ziemi wiary. Ale pewnego dnia, podobnie jak Odyseusz, postanowili opuścić Itakę i na długo żyli daleko. Dla jednych nieobecność oznaczała przepaść, dla innych pustkę, dla wszystkich nostalgię.