Opus Dei

Rozważanie na 1 stycznia, uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. Proponowane tematy to: Kontemplować Maryję; Macierzyństwo Maryi; Przyjąć Pana Jezusa jak Maryja.

27 września 2014 r. miała miejsce w Madrycie beatyfikacja bp. Álvaro del Portillo.

"Kontynuujemy cykl wizerunków dwunastu Apostołów, który rozpoczęliśmy kilka tygodni temu. Zatrzymujemy się dzisiaj przy św. Mateuszu".(katecheza Benedykta XVI z 30.09.2006).

Kościół dzisiaj wspomina odzyskanie Krzyża Pańskiego za sprawą cesarza Herakliusza, który odniósł zwycięstwo nad Persami.

Wszyscy, w taki czy inny sposób, pragniemy, by nas doceniano, i nie ma w tym nic złego. Jednak uznanie pojawia się i znika szybko. A gdyby istniał blask, który nie zależałby od tego, czy ktoś na nas patrzy, a do tego pozostawiałby po sobie ślad?

Isidoro Zorzano urodził się 13 września 1902 roku, a dziesięć lat temu został ogłoszony czcigodnym sługą Bożym. Był inżynierem, przyjacielem świętego Josemaríi i jednym z pierwszych członków Opus Dei. W samym środku wojny domowej, mogąc udać się w bezpieczne miejsce, został w Madrycie, aby nie zostawiać bliskich. Jego historia przypomina, że trudności przeżywane z Bogiem nie rozbijają rodziny, lecz sprawiają, że ona dojrzewa.

To przede wszystkim moc wiary kazała królowi i jego wojsku stanąć w obliczu śmiertelnego zagrożenia, w obronie wolności Europy i Kościoła, i wypełnić tę historyczną misję aż do końca

Krąg to nie tylko chwila słuchania, ale okazja, by pozwolić Jezusowi wkroczyć w konkretne aspekty twojego życia. Nie kończy się wraz z zakończeniem spotkania: zaczyna się później, kiedy się o tym modlisz, rozmyślasz, zmagasz się z tym i przekazujesz to innym.

Odwaga zawsze była jednym z aspektów świadectwa o Chrystusie i przejawia się w drobnych sprawach. Niniejszy artykuł stanowi część serii poświęconej cnotom, zainspirowanej homilią św. Josemarii pt. „Cnoty ludzkie”.

Być może Twoja wymarzona praca nie sprawi, że będziesz szczęśliwy. Być może jednak praca na minimalnym poziomie również nie jest rozwiązaniem. Być może od lat zadajemy sobie niewłaściwe pytanie: nie chodzi tylko o to, co osiągnę dzięki pracy, ale o to, kim się stanę, wykonując ją. Ponieważ pomiędzy terminami, spotkaniami, notatkami i egzaminami toczy się również coś wielkiego: nauka kochania, służenia i pozwalania Bogu, by uczynił nas świętymi.