Regina Coeli

Regina Coeli (Królowo Niebios) – antyfona maryjna. Śpiewana jest lub odmawiana w miejsce modlitwy Anioł Pański w okresie wielkanocnym - od Wigilii Paschalnej do niedzieli Zesłania Ducha Świętego włącznie.

Życie chrześcijańskie

Jest to utwór nieznanego autorstwa (niekiedy przypisuje się go Grzegorzowi Wielkiemu). Ma formę czterowiersza, a których dwa pierwsze są rymowane, a wszystkie kończą się słowem "Alleluja".

Istnienie tej modlitwy już w XII wieku potwierdza antyfonarz z opactwa św. Lupo z Benewentu. Śpiewano ją w liturgii franciszkańskiej w XIII wieku, początkowo odmawiana była jako dodatek do hymnu Magnificat podczas nieszporów w oktawie wielkanocnej. Papież Benedykt XIV w 1742 r. zadecydował, by odmawiać ją w okresie wielkanocnym zamiast modlitwy Anioł Pański.

Królowo nieba, wesel się, alleluja,

Bo Ten, któregoś nosiła, alleluja,
Zmartwychwstał, jak powiedział, alleluja,
Módl się za nami do Boga, alleluja.
V. Raduj się i wesel, Panno Maryjo, alleluja.
R. Bo zmartwychwstał Pan prawdziwie, alleluja.

Módlmy się: Boże, któryś przez zmartwychwstanie Syna Twego, Pana naszego Jezusa Chrystusa, świat uweselić raczył, daj nam, prosimy, abyśmy przez Matkę Jego, Najświętszą Maryję Pannę, dostąpili radości żywota wiecznego. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego.
R. Amen.

∙Tekst łaciński

Regina cæli, lætare; alleluia.

Quia quem meruisti portare; alleluia.

Resurrexit sicut dixit; alleluia.

Ora pro nobis Deum; alleluia.

Gaude et lætare, Virgo Maria; alleluia.

Quia surrexit Dominus vere; alleluia.

Oremus:

Deus, qui per resurrectionem Filii tui Domini nostri Iesu Christi mundum lætificare dignatus es, præsta, quæsumus, ut per eius Genetricem Virginem Mariam perpetuæ capiamus gaudia vitæ. Per eundem Christum Dominum nostrum. Amen.


Czym jest Regina Coeli?

Antyfona Regina Coeli (lub Regina Caeli) – Królowo Niebios – jest jedną z czterech antyfon maryjnych (trzy pozostałe to: Alma Redemptoris Mater – Święta Odkupiciela Matko, Ave Regina Coelorum – Witaj Niebios Królowo i Salve Regina – Witaj Królowo).

W 1742 r. Papież Benedykt XIV ustalił, iż będzie się ją odmawiać w miejsce modlitwy Anioł Pański i na stojąco na znak zwycięstwa nad śmiercią w okresie wielkanocnym, czyli od Niedzieli Zmartwychwstania do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego.

Podobnie jak Anioł Pański jest odmawiana trzy razy dziennie: o świcie, w południe i o zachodzie słońca, aby poświęcić dzień Bogu i Maryi.

Według tradycji ta antyczna antyfona swoimi korzeniami sięga VI lub X wieku, a jej rozpowszechnienie jest datowane na pierwszą połowę XIII wieku, kiedy została włączona do franciszkańskiego brewiarza. Składa się z czterech krótkich wersetów, z których każdy kończy się aklamacją: „Alleluja” i jest modlitwą, którą wierni kierują do Maryi, Królowej Niebios, aby dzielić z Nią radość ze zmartwychwstania Chrystusa.

Papież Franciszek, 6 kwietnia 2015 r., w czasie rozważania przed modlitwą Regina Coeli, w Poniedziałek Wielkanocny, wskazał na dyspozycję serca w czasie odmawiania tej modlitwy:

„Zwracamy się do Maryi, zachęcając Ją, by się radowała, bo Ten, którego nosiła w łonie, zmartwychwstał, jak zapowiedział. Zawierzamy się Jej wstawiennictwu. Istotnie nasza radość jest odblaskiem radości Maryi, bo zachowywała Ona i zachowuje z wiarą wydarzenia związane z Jezusem. Odmawiajmy zatem tę modlitwę ze wzruszeniem dzieci, które są szczęśliwe, bo ich Matka jest szczęśliwa”.