Opus Dei

Ks. Fernando Ocáriz, prałat Opus Dei, składa wszystkim życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia i zaprasza byśmy budowali pokój - wprowadzając go po pierwsze w naszej rodzinie, w pracy - i dzielili się ze wszystkimi cudem bliskości Jezusa Chrystusa, Boga obecnego wśród nas.

Czwarte przykazanie jest punktem łączącym i przejściem między poprzednimi trzema a kolejnymi sześcioma: w relacjach rodzinnych trwa w pewien sposób tajemnicze przenikanie się Bożej i ludzkiej miłości , która jest początkiem każdej osoby. Rodzice mają obowiązek stworzyć dom, przestrzeń rodzinną, w której można żyć miłością, przebaczeniem, szacunkiem, wiernością i bezinteresowną służbą.

List, oznaczony incipitem Legitima hominum, nosi datę 31 maja 1943 r. Został rozesłany 6 lutego 1967 r.

Rozważania na 23 grudnia. Proponowane tematy to: misja Jana; ukryć się i zniknąć; cichy sposób Bożego działania.

W człowieku istnieje naturalne pragnienie pełnego poznania Boga, którego nie jest w stanie osiągnąć bez Bożej pomocy. Bóg objawił się jako istota osobowa, trójjedyna za pośrednictwem „historii zbawienia” zawartej w Biblii. Poprzez to objawienie Bóg chce zaoferować ludziom możliwość życia w jedności z Nim, aby mogli uczestniczyć w Jego dobrach i Jego życiu, a przez to osiągnąć szczęście.

Chrzest włącza tego, kto go przyjmuje w życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa i Jego zbawcze działanie. Odciska w chrześcijaninie niezmywalną duchową pieczęć przynależności do Chrystusa. Poprzez bierzmowanie chrześcijanie pełniej uczestniczą w misji Jezusa Chrystusa i w pełni Ducha Świętego. Ochrzczony i bierzmowany chrześcijanin na mocy tych sakramentów jest przeznaczony do udziału w ewangelizacyjnej misji Kościoła.

Znany również od pierwszych słów jako Singuli dies, datowany na 24 marca 1930 roku, po raz pierwszy ukazał się drukiem w styczniu 1966 roku — przyp. red.

Tłumaczenie z José Luis Illanes, Cartas I, Introducción genreral a las cartas, str. 45-50.

Wprowadzenie pochodzi z pierwszego tomu Listów św. Josemaríi: Cartas (I). Edición crítica y anotada preparada por Luis Cano Madryt, Rialp 2020.

Nikt nie może, w żadnym wypadku, rościć sobie prawa do bezpośredniego zabicia niewinnego człowieka. Piąte przykazanie zabrania również uderzania, ranienia lub czynienia jakiejkolwiek niesprawiedliwej krzywdy sobie lub bliźniemu na ciele, czy to przez siebie, czy przez innych, jak również krzywdzenia go raniącymi słowami lub życzenia mu krzywdy. W odniesieniu do aborcji i eutanazji trzeba pamiętać, że szacunek dla życia musi być uznany za granicę, której jednostka czy państwo nie może przekraczać.