Opus Dei

Salvador Bernal, autor książki Wspomnienie o Biskupie Álvaro del Portillo, prałacie Opus Dei”, poznał go i miał osobisty kontakt z nim. Opisuje niektóre cechy jego duchowego ojcostwa.

Rozmowa z Bogiem to jedna z potrzeb chrześcijanina, o której św. Josemaría nauczał z uporem przez całe swoje życie. Poniżej zamieszczamy wybór tekstów Założyciela Opus Dei na temat pierwszeństwa modlitwy w procesie poszukiwania świętości pośród świata.

"To jest Ciało moje..." Jezus ofiarował się i ukrył pod postacią chleba. Teraz jest tam, ze swym Ciałem, ze swoją Krwią, ze swą Duszą, ze swym bóstwem: tak samo jak owego dnia, kiedy Tomasz włożył swe palce w Jego chwalebne Rany. Ty natomiast, przy tylu okazjach przechodzisz obok Niego nie wyrażając najmniejszego pozdrowienia, wypływającego z prostej grzeczności, jak to czynisz wobec znajomych, których spotykasz po drodze. — Masz o wiele mniejszą wiarę aniżeli Tomasz! (Bruzda, 684)

Niebo. „Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotwał Bóg tym, którzy Go miłują”. Czyż te rewelacje apostoła nie dodają ci zapału do walki? (Droga, 751)

“Będziemy mówić o pokorze, ta bowiem cnota pozwoli nam poznać i naszą nędzę, i naszą wielkość” (Św. Josemaría, Przyjaciele Boga, 94).

„Po raz kolejny liturgia stawia nam przed oczyma ostatnią z tajemnic życia Jezusa wśród ludzi: Jego wniebowstąpienie” (To Chrystus przechodzi, 117). Teksty św. Josemarii na uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.

„Bóg jest z tobą. W twej duszy w stanie łaski mieszka Trójca Święta. – Dlatego ty, pomimo swej nędzy, możesz i powinieneś trwać w ciągłej rozmowie z Panem.” (Kuźnia, nr 261). Przedstawiania kilka tekstów św. Josemaríi jako przygotowanie do Uroczystości Trójcy Przenajświętszej (niedziela 22 maja).

„Pobożność chrześcijańska zawsze, zwłaszcza w Wielkim Poście, przez odprawianie Drogi Krzyżowej rozpamiętywała poszczególne momenty męki, intuicyjnie wyczuwając, że tu jest punkt kulminacyjny objawienia miłości i że tu jest źródło naszego zbawienia. Różaniec wybiera pewne momenty męki, skłaniając modlącego się, by skupił na nich wejrzenie swego serca i przeżył je na nowo.” (Jan Paweł II, „Różaniec Najświętszej Maryi Panny”, 22).

Teksty Św. Josemarii dotyczący drugiej bolesnej tajemnicy Różańca Świętego. „Panie, z Twoją pomocą będę walczył o to, by nie stanąć w miejscu; wiernie odpowiem na Twoje wezwanie, nie mogą mnie przerażać ani strome drogi, ani pozorna monotonia codziennej pracy, ani przydrożne osty czy kamienie” (Przyjaciele Boga, 131).

​Zwróćcie uwagę na jedno z nabożeństw najbardziej rozpowszechnionych wśród wiernych – odmawianie Różańca świętego. Kościół zachęca nas do rozważania tajemnic różańcowych, aby w naszym umyśle i pamięci wyrył się wraz z radością, boleścią i chwałą Najświętszej Maryi Panny, wspaniały przykład życia Pana Jezusa: trzydzieści lat przeżytych w ukryciu, trzy lata nauczania, Jego uniżenie w Męce i Jego chwalebne Zmartwychwstanie. (Przyjaciele Boga, 299, 3)