Opus Dei

Avvenire włoski dziennik przeprowadził niedawno wywiad, z Wikariuszem Pomocniczym Prałatury Opus Dei księdzem Mariano Fazio. W wywiadzie porusza on tematykę swojej nowej książki „Zmieniać świat od wewnątrz.

​Susanna jest żoną Maurizio. Mają troje dzieci. Pracuje jako opiekunka do dzieci i w tym świadectwie opowiada, jak jej praca jest częścią dokonanego wyboru życia zawodowego.

Teresa prowadziła pracowite i aktywne życie, ale za tym całym zgiełkiem kryły się pytania, które sprawiały, że była niespokojna: co mam robić, jaka jest moja rola w tym życiu i co powinnam zostawić po sobie na tym świecie?

Przyjęcie powołania swoich dzieci jako daru od Boga nie dla wszystkich rodziców jest łatwe. Im bardziej zaangażowane jest szczęście dzieci i miłość rodziców do ich wolności, tym bardziej historia powołania we własnej rodzinie jest odczuwana jako opatrzność Boża - relacjonuje pewna rodzina z Münsterland (Niemcy).

Wywiad z Grzegorzem Meckiem, który - rok w rok od 2010 r. - wraz z innymi ojcami organizuje wyjazdy letnie dla dzieci.

W wieku 16 lat stracił wzrok definitywnie, ale nie widzenie światła. W towarzystwie swojego psa Ibiza mając 36 lat wyznaje, że duchowość Dzieła odegrała ważną rolę w odkryciu powołania do kapłaństwa.

Fernando jest lokalnym policjantem w jednej z andaluzyjskich wsi. Odnowił swoją wiarę dzięki przykładowi żony Mariloli. W późniejszym czasie lektura "Drogi" pomogła mu odnowić jego życie chrześcijańskie. Aby wyrazić swą wdzięczność, przyczynił się to intronizacji relikwii św. Josemarii w głównym kościele w swojej miejscowości.

"To był kubeł zimnej wody", wyznaje Vão. Jej córka Pilar urodziła się z trisomią 21. Później straciła syna, który utonął w basenie. "Udaje mi się wstawać każdego dnia, myśląc, że warto, i dziękuję Bogu" - zapewnia Vão z pogodnym uśmiechem.

Z okazji dnia dziecka publikujemy wywiad sprzed kilku lat.

Małżeństwo Begoñi i Javiera jest szczęśliwe, chociażd wadzieścia lat temu Javier uległ wypadkowi, w wyniku którego został przykuty do wózka inwalidzkiego. Nie przeszkodziło im to jednak w byciu szczęśliwą parą i robieniu wielu rzeczy w służbie innym.