Opus Dei

Pokuta jest szczególnym sakramentem uzdrowienia i zbawienia. Sposób, w jaki szafarze Chrystusa i Kościoła wykonywali władzę odpuszczania grzechów, był bardzo zróżnicowany, choć zachowana została zasadnicza struktura, obejmująca dwa równie istotne elementy: czyny człowieka nawróconego pod działaniem Ducha Świętego i działanie Boga poprzez posługę Kościoła. Namaszczenie chorych to pomoc dla osób, których życie jest zagrożone przez ciężką chorobę.

Rozważanie na niedzielę 3 tygodnia Adwentu (rok A). Proponowane tematy to: Pełna radość pochodzi od Pana Jezusa; pokora Jana Chrzciciela; drobne akty służby, aby siać pokój i radość.

Życie chrześcijańskie stara się uporządkować dobra tego świata ku Bogu i miłości braterskiej. Ważne jest zarówno umiarkowanie w ich używaniu i posiadaniu, jak i sprawiedliwość, która zabezpiecza prawa bliźniego. Do tych dwóch cnót należy dodać solidarność. Ósme przykazanie zabrania przeinaczania prawdy w relacjach z bliźnimi. Chrześcijanie mają obowiązek dawać świadectwo o Prawdzie, którą jest Chrystus i uznawać Go przed ludźmi.

To normalne, że zastanawiamy się nad prawdopodobieństwem i skutecznością boskich interwencji w naszym świecie. Codzienna akceptacja opatrzności jest aktem teologicznej nadziei, która nie wyklucza odpowiedzialnego korzystania z wolności, będącej częścią Bożego planu. Opatrzność prowadzi chrześcijanina do postawy synowskiego zaufania Bogu we wszystkich okolicznościach.

Rozważania na poniedziałek 3 tygodnia Adwentu. Proponowane tematy to: rozważanie Pisma Świętego; światło na naszej drodze; miłość do prawdy jako cecha uczniów Chrystusa.

Dziewiąte i dziesiąte przykazanie odnosi się do wewnętrznych aktów odpowiadających grzechom przeciwko szóstemu i siódmemu przykazaniu. Grzechy wewnętrzne mogą wykrzywiać sumienie. Walka z grzechami wewnętrznymi jest częścią chrześcijańskiego dążenia do kochania całym sercem, całym umysłem i ze wszystkich sił. Czystość serca oznacza posiadanie świętego sposobu odczuwania.

Instytucja małżeństwa jest przejawem mądrości Bożej. Małżeństwo ma na celu realizację planu Bożej miłości wobec ludzkości. Rodzi się ono z osobistej i nieodwołalnej zgody małżonków. Istotnymi przymiotami małżeństwa są jedność i nierozerwalność. Jest ono nakierowana na prokreację i wychowanie potomstwa: dzieci są najdoskonalszym darem małżeństwa. Przez sakrament święceń przyznaje się udział w kapłaństwie Chrystusa według sposobu przekazanego przez sukcesję apostolską.

Człowiek jest jedynym stworzeniem zdolnym do poznania i kochania czegoś więcej, niż tylko to, co materialne i skończone. Jeśli Bóg stworzył nas także jako istoty duchowe, to po to, abyśmy mogli Go poznać i pokochać: stworzenie człowieka na obraz Boga zakłada możliwość relacji we wzajemnej komunikacji. Człowiek, będąc stworzonym na obraz Boga i uczestnicząc w Tym, który jest miłością, jest istotą zdolną do miłości.

W wieku 97 lat odeszła do nieba Alina Bojarska, nazywana przez wiele osób Alinką ze względu na życzliwość i serdeczność, z którą odnosiła się do innych. Miała 72 lata, kiedy poprosiła o przyjęcie do Dzieła jako supernumerariuszka. Dwa lata wcześniej zrobiła prawo jazdy. Była seniorką młodą duchem.

Rozważanie na wtorek trzeciego tygodnia Adwentu. Proponowane tematy to: Pokora i pycha; Miłość przejawia się w konkretnych działaniach; Przypowieść o dwóch synach.