Opus Dei

1. Po święceniach. 2. „Los Rosales” oraz akademik Zurbaran. 3. Duch kapłański i mentalność świecka. 4. Rekolekcje życia i śmierci. 5. Podróż po Andaluzji i Portugalii.

1. Akt poświęcenia Najświętszej Rodzinie (14 maja 1951). 2. ‘Cor Mariae dulcissimum, iter para tutum!’ 3. Pomnik wiary i miłości. 4. Heroiczne czyny don Álvaro. 5. Wyleczenie cukrzycy (27 kwietnia 1954).

1. Powrót do Madrytu. 2. „Droga”. 3. Okoliczności polityczne. 4. Akademik przy Jener. 5. Służyć Kościołowi. 6. Ekspansja w całym kraju. 7. Jak „upchnąć” Opus Dei. 8. Zmiana spowiednika.

1. Śmierć Babci. 2. Aprobata dla Dzieła jako Pobożnego Stowarzyszenia. 3. Wydarzenia w Barcelonie. 4. Opus Dei - sytuacja napięta do ostateczności. 5. Don Leopoldo - prawdziwy pasterz. 6. Panorama. Powiedzenia świętych. 8. Platynowy lancet. 9. Pierwszy ośrodek kobiet.

1. Życie codzienne. 2. Sobór (1962-1965). 3. Lata posoborowe. 4. Ostatni romantyk. 5. Tytuł markiza Peralty. 6. „Faktycznie nie jesteśmy instytutem świeckim”. 7. Nadzwyczajny Kongres Generalny (1969-1970).

1. Ojcostwo duchowe. 2. Charakterystyka postaci. 3. „Nierozsądni” święci. 4. Mistrz duchowości. 5. Namiętnie kochać. 6. Charyzmat założycielski.

1. Centralna siedziba. 2. Zarządzanie między Rzymem a Madrytem. 3. Godzina Boga. 4. Pierwsi supernumerariusze. 5. Ostateczna aprobata dla Opus Dei (1950).

1. Drugi etap Rzymski don Álvaro. ‘Nowe formy’ życia chrześcijańskiego. 3. Noc spędzona na modlitwie. 4. W oczekiwaniu na rozwiązanie prawne. 5. Prawdziwe ubóstwo. Instytuty świeckie. 6. Świeckość i praca zawodowa.

1. Przypowieść o przesadzaniu. 2. Prehistoria: podróże po Europie. 3. Nowe kraje (1952-1962). 4. Dzieła korporacyjne.

1. Działanie pewnego intendenta. 2. „Szaleniec, którego zabili”. 3. „Don Manuel wie więcej”. 4. Wyjazd z Madrytu. 5. Pobyt w Barcelonie. 6. Róża z Rialp. 7. Chata Świętego Rafała. 8. Przejście przez Pireneje. 9. W Andorze.