Opus Dei

Bóg jest kochającym Ojcem, który stworzył człowieka, żeby osiągnąć szczęście. Ale człowiek był nieposłuszny i ponad Bożą Miłość wybrał siebie.

Artykuł opublikowany kilka lat temu w L’Osservatore Romano na temat przekazywania orędzia chrześcijańskiego nie stracił na aktualności.

Ks. prał. Fernando Ocariz przybył do Nigerii. Wizyta potrwa od 19 do 26 lipca. Samolot wylądował na międzynarodowym lotnisku Murtala Muhammed w Lagos o godz. 19.39 czasu lokalnego. Prałat został powitany przez niektórych wiernych Prałatury i kilku przyjaciół.

Ks. J. M. Hernández de Garnica urodził się w Madrycie w roku 1913. Był jednym z głównych współpracowników założyciela Opus Dei. Był jednym z trzech pierwszych kapłanów wyświęconych w Opus Dei razem z Sługą Bożym Álvaro del Portillo y José Luis Múzquiz.

Wśród ruin Forum Romanum, łatwo przychodzi do głowy porównanie, tyle razy używane przez św. Josemaríę, by w paru słowach opisać Opus Dei: najłatwiejszym sposobem zrozumienia Opus Dei jest wspomnienie pierwszych chrześcijan.

"Czczę z całych moich sił Rzym Piotra i Pawła, skąpany w krwi męczenników, ośrodek, z którego wyszło tylu, by szerzyć w całym świecie zbawienne słowo Chrystusa".

Na zaproszenie arcybiskupa Jesusa Sanza Montesa ks. prał. Ocáriz uczestniczył w uroczystościach setnej rocznicy koronacji figury Matki Bożej Królowej Asturii.

25 czerwca 1946 roku św. Josemaría stanął po raz pierwszy na Placu Świętego Piotra, za chwilę miało spełnić się jedno z jego życiowych marzeń: móc modlić się przy grobie św. Piotra.

Wspomnienie pierwszych chrześcijan, surowość starożytnej drogi, ruiny wspaniałych starych budowli, cyprysy i sosny wzdłuż drogi, cisza i samotność na Via Appia stały się uwieńczeniem dnia, w którym św. Josemaría otrzymał pozwolenie na urządzenie pierwszego tabernakulum w ośrodku w Rzymie.

Ulf i Birgitta przyjęli niedawno wiarę katolicką. W kwietniu br. spotkali się z ks. prał. Fernando Ocárizem podczas jego wizyty w Szwecji.