Uciszenie burzy na jeziorze

W prezentowanej tu homilii św. Augustyn komentuje fragment Ewangelii, który opowiada o burzy na jeziorze Genezaret. Biskup z Hippony zachęca, byśmy pośród burz naszego życia, jak oni, budzili Chrystusa.

Opus Dei - Uciszenie burzy na jeziorze

Eugène Delacroix (1798-1863)

Św. Augustyn, Mowa, 63,1-3

“Gdy wszedł do łodzi, poszli za Nim Jego uczniowie. Nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał. Wtedy przystąpili do Niego i obudzili Go, mówiąc: «Panie, ratuj, giniemy!» A On im rzekł: «Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary?» Potem wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza. A ludzie pytali zdumieni: «Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?»” (Mt 8,23-27).

Będziemy komentować, z bożą pomocą, lekturę, którą dzisiaj nam proponuje święta Ewangelia, ażeby nie było, że wiara w waszych sercach jest uśpiona pośród burz i fal tego świata.

Co to znaczy, że Chrystus śpi? Że po prostu zapomniałeś o Nim. Obudź Chrystusa, przypomnij sobie o Nim, aby Chrystus czuwał w tobie.

Czyżby Chrystus nie miał władzy nad śmiercią i nad snem? Albo, czyż sen mógł zwyciężyć nad wolą Wszechmocnego Nawigatora? Jeśli tak myślicie, to bez wątpienia, Chrystus i wiara śpią w waszych sercach. Ale jeśli Chrystus czuwa w was, także wasza wiara jest trzeźwa. „Niech Chrystus zamieszka przez wiarę w waszych sercach” jak mówi Apostoł (Ef. 3, 17).

Sen Chrystusa jest symbolem tajemnicy. Marynarze to te dusze, które przemierzają życie przymocowani do drewna. Barka to symbol Kościoła. I z pewnością, każda dusza jest świątynią Boga, która żegluje i nie tonie, jeśli myśli prawidłowo.

A jeśli umrę rozpalony gniewem, z chęcią i pragnieniem zemsty, czy przyjmie mnie ten, który nie chciał karać

Obrazili cię? To zawierucha. Zdenerwowałeś się? To fale. Dmucha wiatr, podnoszą się fale, więc statek i twoje serca zanurzają się coraz głębiej i toną. Znieważyli cię i pragniesz zemsty. Odgryzłeś się i cieszysz się z tego zła, znaczy, że utonąłeś. Dlaczego? Bo Chrystus śpi w Twoim sercu. Co to znaczy, że Chrystus śpi? Że po prostu zapomniałeś o Nim. Obudź Chrystusa, przypomnij sobie o Nim, aby Chrystus czuwał w tobie. Myśl o Nim!

Czego chciałeś? Zemścić się. Nie pamiętasz, że kiedy Go krzyżowali powiedział: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). Ten, który spał w twoim sercu nie chciał się mścić. Obudź Go! Przypomnij sobie o Nim! Pamięć o Nim to pamięć o Jego słowach, o Jego Prawie. I jeśli Chrystus czuwa w tobie, powiesz sobie: „kim jestem, aby karać innych? Kim jestem, aby grozić komukolwiek? Może umrę zanim się zemszczę? A jeśli umrę rozpalony gniewem, z chęcią i pragnieniem zemsty, czy przyjmie mnie ten, który nie chciał karać, lecz powiedział «dajcie, a otrzymacie, przebaczcie, a będzie wam przebaczone» (Łk 6,37-38)”. Stłumię więc moją złość i uspokoję serce. Rozkazał Chrystus morzu i nastała cisza (Mt 8,26).

Ja mówię..., ja robię..., ja myślę, że ... Czymże jest to wszystko jeśli nie dmuchaniem bez posłuchu Chrystusa, który prosi, by się uspokoić?

To, co wcześniej powiedziałem o gniewie, zastosujcie to do każdego rodzaju pokus. Gdy jesteś kuszony zmartwieniami, to jak wiatr i fale, które się podnoszą. Obudź Chrystusa i rozmawiaj z Nim. „Kimże On jest, że nawet wichry i jezioro są Mu posłuszne?” (Mt 8,27). „Morze jest Jego własnością: bo On sam je uczynił” (Ps 94,5). Wszystko przez Niego się stało (J 1,3). Naśladuj morze i wiatry, i bądź posłuszny Stworzycielowi. Morze słucha nakazu Chrystusa, a ty jesteś głuchy? Morze słucha i wiatr przestaje wiać, a ty dmuchasz? Co się dzieje? Ja mówię..., ja robię..., ja myślę, że ... Czymże jest to wszystko jeśli nie dmuchaniem bez posłuchu Chrystusa, który prosi, by się uspokoić? Oby fale was nie porwały wobec zamieszania w waszych sercach. W każdym bądź razie, nie straćmy nadziei, jeśli wiatr emocji pociągnie naszą duszę. Obudźmy Chrystusa, abyśmy mogli w spokoju żeglować i powrócić do ojczyzny.


Mowy św. Augustyna dzielą się na cztery rodzaje: O Piśmie (nr 1-133), komentarze do czytań mszalnych ze Starego i Nowego Testamentu; O czasie liturgicznym (nr 134-271), homilie na różne święta roku liturgicznego; O świętych (273-340), panegiryki na cześć męczenników; Różne, objaśnienia nauki Kościoła w kwestiach wiary i moralności oraz mowy na różne okazje.

- Wybór różnych homilii św. Augustyna został opublikowany w języku polskim w serii Pisma Starochrześcijańskich Pisarzy pod tytułem Wybór mów: kazania świąteczne i okolicznościowe, tłum. ks. Jan Jaworski, wstęp i oprac. o. Emil Stanula, Akademia Teologii Katolickiej, Warszawa 1973.