W niniejszym artykule znajdziesz pełny tekst poświęcenia Najsłodszemu Sercu Maryi. Udostępniamy go, aby każdy członek Opus Dei mógł go przeczytać i rozważyć. Św. Josemaría postanowił, że poświęcenia te należy odnawiać co roku z okazji odpowiednich świąt oraz że członkowie Dzieła powinni je odnawiać wraz z innymi osobami ze swojego ośrodka.
Artykuł zawiera informacje na temat kontekstu historycznego, w którym św. Josemaría po raz pierwszy dokonał tej konsekracji, pełny tekst oraz materiały pozwalające pogłębić nabożeństwo do Najsłodszego Serca Maryi.
Kontekst historyczny
Opus Dei zostało czterokrotnie poświęcone przez swojego założyciela: Świętej Rodzinie (1951), Najsłodszemu Sercu Maryi (1951), Najświętszemu Sercu Jezusa (1952) oraz Duchowi Świętemu (1971). We wszystkich tych przypadkach św. Josemaría podjął ten krok, aby prosić o boską pomoc w obliczu konkretnych potrzeb.
Drugie poświęcenie miało miejsce 15 sierpnia 1951 r. w sanktuarium w Loreto. W poprzednich miesiącach założyciel miał przeczucie, że nad Dziełem wisi poważne zagrożenie z powodu szeregu oznak, które w różnym stopniu wskazywały na to. Ponieważ jednak nie miał rozstrzygających dowodów ani nie wiedział, do kogo się zwrócić, aby podjąć działania i stawić czoła temu niebezpieczeństwu, jego wewnętrzny niepokój nie znajdował ujścia.
W końcu poprosił wszystkich członków Opus Dei, aby odmawiali modlitwę Cor Mariæ dulcissimum, iter para tutum! („Najsłodsze Serce Maryi, przygotuj nam bezpieczną drogę!”), i podjął decyzję o poświęceniu Dzieła Najsłodszemu Sercu Maryi. Wybrał sanktuarium w Loreto, gdzie czczony jest Święty Dom, aby dokonać poświęcenia, używając spontanicznych słów, po odprawieniu przez siebie Mszy św., w korytarzu znajdującym się za ołtarzem Świętego Domu (w tym czasie Mszę św. odprawiał błogosławiony Álvaro del Portillo).
Następnie ułożył formułę i polecił, aby poświęcenie to odnawiano co roku 15 sierpnia. Kilka miesięcy później wyszła na jaw groźba, o której św. Josemaría został ostrzeżony dzięki różnym okolicznościom, między innymi dzięki ostrzeżeniu błogosławionego kardynała Schustera, arcybiskupa Mediolanu. Zgodnie z dostępnymi danymi chodziło o próbę zrewidowania statutu prawnego Opus Dei (który rok wcześniej został ostatecznie zatwierdzony przez papieża) w celu jego istotnej zmiany, z pominięciem nawet samego założyciela. Po zdecydowanym proteście ze strony ks. Escrivá, skierowanym do kardynała Tedeschiniego, który przeczytał go papieżowi, Pius XII położył kres – tymczasowo w 1952 r., a na stałe w 1955 r. – wszelkim toczącym się procedurom, i na tym sprawa się zakończyła.T
o poświęcenie wpisuje się w głęboki duch maryjny, który charakteryzuje życie duchowe członków Opus Dei, i potwierdziło to, co było praktykowane od samego początku: oddanie Dzieła i jego apostolatów pod opiekę Najświętszej Dziewicy.
Tekst poświęcenia Najsłodszemu Sercu Maryi
Akt Poświęcenia Najmilszemu Sercu Maryi
O Najświętsza Maryjo, która dzięki temu, że poczęłaś w Twoim dziewiczym łonie Jezusa Chrystusa, jesteś dla nas matką łaski i życia, miłosierdzia i przebaczenia: przyjmij łaskawie oddanie Opus Dei Twemu Niepokalanemu Sercu, które teraz czynimy.
Święta Maryjo, Nadziejo Nasza, Stolico Mądrości, Służebnico Pańska, Matko Pięknej Miłości: spraw przez Twe mocne wstawiennictwo, aby to poświęcenie było miłe Jezusowi.
Poświęcamy ci całe nasze jestestwo i życie, wszystko, co nasze; to, co miłujemy i to, czym jesteśmy. Dla Ciebie nasze ciała, nasze serca i nasze dusze; Twoi jesteśmy my i nasze apostolstwa. Chcemy, aby wszystko w nas i wokół nas było Twoją własnością i uczestniczyło w Twych matczynych błogosławieństwach.
Aby to poświęcenie było prawdziwie skuteczne i trwałe, odnawiamy u Twoich stóp, Pani, nasze oddanie Bogu w Opus Dei.
Modlitwa
O Serce Maryi, Matki Bożej i Matki naszej; Serce słodkie, Obrazie wierny Serca Jezusa, wysłuchaj błagań, które z synowską pobożnością kierujemy do Ciebie.
Rozpal nasze biedne serca, aby z całej duszy miłowały Boga Ojca, Boga Syna i Boga Ducha Świętego; wlej w nasze serca wielką miłość do Kościoła i do Papieża, spraw, abyśmy byli całkowicie podlegli jego naukom; daj nam wielką miłość do Dzieła, do naszego Ojca, do Ojca i do dyrektorów; spraw abyśmy wierni naszemu powołaniu, mieli żarliwy zapał zdobywania dusz; wznieś nas Pani, do stanu doskonałej miłości Boga i udziel nam daru wytrwania aż do końca.
Skoro modlitwa Twa może wszystko w obecności Pana, pozwól, abyśmy wybrali Cię na szczególną opiekunkę: abyśmy po świątobliwym życiu na ziemi, mieli udział w radości oddawania z Tobą czci Świętej Trójcy na wieki w niebie. Amen.
Cor Mariae Dulcíssimum, iter para tutum!
Cor Mariae Dulcíssimum, iter para tutum!
Cor Mariae Dulcíssimum, iter para tutum!
Loreto, 15 sierpnia 1951.
Materiały do modlitwy i pogłębienia
- NMP przyczyna naszej radości. Homilia wygłoszona przez św. Josemarię 15 sierpnia 1961 r. i opublikowana w książce „To Chrystus przechodzi”.
- "W Loreto jestem szczególnie wdzięczny Naszej Pani"
Teksty św. Josemaría na temat Najsłodszego Serca Maryi
Nie ma serca bardziej ludzkiego niż serce istoty przepełnionej nadprzyrodzonym sensem. Pomyśl o Najświętszej Maryi, pełnej łaski, Córce Boga Ojca, Matce Boga Syna, Oblubienicy Boga Ducha Świętego: w Jej Sercu mieści się cała ludzkość bez żadnych różnic ani dyskryminacji. —Każdy jest Jej synem, Jej córką (Bruzda, 801).
Zwróćmy się do Maryi, naszej Matki, najdoskonalszego stworzenia, jakie wyszło z rąk Boga. Prośmy Ją, aby uczyniła nas ludźmi dobrymi i aby te cnoty ludzkie, wplecione w życie łaski, stały się najlepszą pomocą dla tych, którzy wraz z nami pracują na świecie na rzecz pokoju i szczęścia wszystkich (Przyjaciele Boga, 93).
Cor Mariae Dulcissimum, iter para tutum; Najsłodsze Serce Maryi, dodaj siły i pewności naszej drodze na ziemi: bądź Ty sama naszą drogą, ponieważ znasz ścieżkę i pewną skróconą drogę, które dzięki Twojej miłości prowadzą do miłości Jezusa Chrystusa (To Chrystus przechodzi, 178).
Przyzwyczaj się do wkładania swojego ubogiego serca w Słodkie i Niepokalane Serce Maryi, aby ono oczyściło je z wszelkich nieczystości i doprowadziło do Najświętszego i Miłosiernego Serca Jezusa (Bruzda, 830).
„Cor Mariae perdolentis, miserere nobis!” – wzywaj Serce Najświętszej Maryi Panny z odwagą i determinacją, by zjednoczyć się z Jej bólem w zadośćuczynieniu za swoje grzechy i za grzechy ludzi wszystkich czasów.
—I proś Ją —za każdą duszę— aby ten Jej ból wzbudził w nas niechęć do grzechu i abyśmy umieli kochać, jako ofiarę zadośćuczynienia, fizyczne i moralne przeciwności każdego dnia (Bruzda, 258).
Z ufnością zwracaj się codziennie do Najświętszej Dziewicy. Twoja dusza i twoje życie znajdą w tym pocieszenie. —Ona pozwoli ci uczestniczyć w skarbach, które przechowuje w swoim sercu, gdyż „nigdy nie słyszano, by ktokolwiek z tych, którzy zwrócili się do niej o ochronę, został zignorowany” (Bruzda, 768).
Prośmy Matkę Bożą, która jest naszą Matką, aby przygotowała nam drogę prowadzącą do pełnej miłości: Cor Mariae dulcissimum, iter para tutum! Jej słodkie serce zna najbezpieczniejszą ścieżkę, by spotkać (To Chrystus Przechodzi, 38)