Powołanie zawodowe, jak twierdzi Edyta Stein, jest zasadniczo powołaniem, które odzwierciedla osobistą formację i talent. Na formację każdego człowieka «wpłynął on sam oraz wiele innych osób, świadomie lub nieświadomie, ale formacja ta bazuje na talencie» w rozumieniu otrzymanych darów. W naturze człowieka zawarte jest «z góry zarysowane powołanie i powołanie zawodowe», ale ostatecznie to «sam Bóg” powołuje «każdego człowieka do czegoś» w sposób «całkowicie indywidualny».
Stéphane Robert opowiada o doświadczeniu Wawrzyńca od Zmartwychwstania, kiedy ten mistrz duchowości miał 18 lat: «Widok nagiego drzewa zimą sprawił, że wyobraził sobie, jak będzie ono wyglądało wiosną; miał pewność, że w bardzo krótkim czasie całkowicie zmieni swój wygląd i zrozumiał, że drzewo to symbolizuje jego własną wewnętrzną przemianę. Co więcej, jeśli Boża moc, objawiająca się w ten sposób w stworzeniu, tak nas zachwyca», to bez wątpienia musi mieć «znacznie większy plan dla każdego człowieka, stworzonego na Jego podobieństwo».
Czy to naprawdę tak jest? Czy w to wierzymy? Czy odkrywamy to w sobie? Czy musi to być coś spektakularnego, jak w przypadku niektórych wielkich świętych Kościoła katolickiego? Czy świętość ma charakter religijny, zawodowy, czy może oba te wymiary? Czy w obliczu trudności i porażek życiowych nie brzmi to jak szkodliwa utopia?
W maju 1977 roku Lotrives poznał Ramóna Herrando Prats de la Riba. Spotkanie miało miejsce w ośrodku rekolekcyjnym Opus Dei pod Madrytem, nazywanym Los Rosales. Lotrives przygotowywał się do egzaminu końcowego z algebry, jednego z przedmiotów, które wówczas były realizowane na pierwszym roku fizyki. Herrando pojawił się w Los Rosales, aby wygłosić pogadankę o 19:00. Lotrives zostawił swoje przestrzenie wektorowe w pokoju i poszedł do salonu w Los Rosales. Było to dwupoziomowe pomieszczenie z drewnianą podłogą, wygodnymi kanapami i pięknymi oknami z widokiem na ogród. Ramón był dyrektorem Opus Dei. Później przyjął święcenia kapłańskie i w latach 2002-2019 był numerem jeden Opus Dei w Hiszpanii, jego regionalnym wikariuszem. Zawsze wydawał się bardzo inteligentną, radosną, sympatyczną osobą, posiadającą wielką wiedzę o duszach, co oznacza wielki realizm, dzięki czemu potrafił wydobyć z każdego to, co najlepsze. Z tamtego wieczoru, z tamtej rozmowy, Lotrives pamięta, że Herrando zachęcał do rozważenia opatrznościowych i nieprzewidywalnych Bożych planów. Zaprowadziły one do sytuacji pozornie banalnej: do tego, że ci, którzy tam byli i słuchali go, byli właśnie tam, a nie gdzie indziej. Tak, właśnie mówił o powołaniu i powołaniu do Opus Dei.
Erik Varden zauważył 25 grudnia 2025 r., w uroczystość Narodzenia Pańskiego: «Kiedy [Ewangelista Święty] Jan ogłasza, że Słowo, które stało się ciałem, Słowo, które czcimy w żłóbku, istniało «od początku» – ma to na celu pokazanie, że Dziecię narodzone z Maryi uosabia początek wszystkich rzeczy. Słowo stało się ciałem nie tylko po to, aby dokonać dzieła odkupienia, ale także, co nie mniej ważne, aby pokazać nam sens naszego istnienia, skąd pochodzimy i cel, do którego jesteśmy powołani».
Według Vardena bycie chrześcijaninem oznacza oddanie się w ręce Jezusa, «aby On nas formował, naprawiał, gdy jest to konieczne i uszlachetniał». Ponieważ «to, kim jesteśmy sami z siebie, jest niczym w porównaniu z tym, kim możemy się stać w Nim». Ale Słowo, które istniało na początku, nie jest czymś zewnętrznym względem nas, «jest ono czynnikiem naszego wewnętrznego odnowienia. To samo Słowo działa w naszej duszy dzięki łasce i podtrzymuje wszechświat; Słowo, które stało się ciałem i zostało położone w żłobie, jest tym samym Słowem, które stworzyło gwiazdy i nadal nimi kieruje. Uporządkowana niezmierność kosmosu jest obrazem wyżyn, do których chrześcijanin jest powołany».
Cytaty zawarte w niniejszym artykule pochodzą ze strony internetowej Erika Vardena, wskazanej w odpowiednim linku oraz z dwóch publikacji drukowanych: Wawrzyńca od Zmartwychwstania. (2026). La práctica de la presencia de Dios en la vida cotidiana. Dichos, cartas y testimonios. Tłumaczenie Fernando García-Baró Huarte. Wydanie drugie. Salamanca: Ediciones Sígueme, str. 11. Edith Stein. (2012). Wybrane dzieła. Wyd. Francisco Javier Sancho Fermín. Wydanie drugie. Seria: Maestros Espirituales Cristianos 12. Burgos: Monte Carmelo, str. 571-2.
Źródło fotografii: Powołanie Świętego Mateusza (1609). Obraz olejny autorstwa Caravaggia (1571-1610). Zdjęcie: Gleb Simonov. Licencja Wikimedia Commons.