Recenzja książki Johna F. Coverdale’a
Encounters: Finding God in All Walks of Life
Książka Encounters: Finding God in All Walks of Life autorstwa Johna F. Coverdale’a jest zbiorem czternastu biograficznych szkiców przedstawiających osoby związane z Opus Dei. Autor ukazuje ich życie jako konkretne przykłady realizacji idei, którą św. Josemaría Escrivá streszczał w zdaniu, że Bóg „otworzył wszystkie boskie drogi ziemi”. Oznacza to, że każda uczciwa droga życia – zawód, rodzina, przyjaźnie, obowiązki społeczne – może stać się drogą do świętości.
Publikacja ma charakter popularno-biograficzny, ale jednocześnie stanowi pewien esej o duchowości chrześcijańskiej przeżywanej w codzienności. Coverdale nie próbuje tworzyć systematycznego traktatu teologicznego o Opus Dei. Zamiast tego wybiera metodę narracyjną: przedstawia konkretne historie ludzi bardzo różnych zawodów, temperamentów i środowisk społecznych. Wśród bohaterów znajdują się m.in. profesor medycyny, hydraulik, gospodyni domowa, przedsiębiorca, studentka czy lekarz pediatra. Taki wybór nie jest przypadkowy. Autor chce pokazać, że wspólnym mianownikiem ich życia nie jest zawód czy status społeczny, lecz wiara i sposób przeżywania pracy oraz relacji z innymi.
Jedną z największych zalet książki jest właśnie ta różnorodność. Czytelnik spotyka osoby z bardzo różnych środowisk i kultur, a jednak w ich historiach powtarza się pewien wspólny motyw: odkrycie Boga w codzienności. Coverdale konsekwentnie podkreśla, że świętość, o której mówi chrześcijaństwo, nie polega przede wszystkim na nadzwyczajnych czynach, lecz na wierności w zwykłych obowiązkach. Praca, życie rodzinne, przyjaźnie czy zaangażowanie społeczne mogą stać się przestrzenią modlitwy i służby.
Dobrym przykładem tej perspektywy jest pierwszy rozdział poświęcony Ruth Pakaluk. Jej historia jest szczególnie poruszająca: intelektualna droga od ateizmu do katolicyzmu, małżeństwo i macierzyństwo, działalność pro-life, a także doświadczenie ciężkiej choroby. Autor pokazuje ją nie jako bohaterkę abstrakcyjnej narracji religijnej, lecz jako osobę niezwykle ludzką: inteligentną, energiczną, czasem zmęczoną, ale głęboko wierzącą. Jej życie staje się ilustracją tezy, że świętość może rozwijać się w zwykłym życiu rodzinnym, w pracy społecznej i w cierpieniu przeżywanym z nadzieją.
W podobny sposób przedstawione są inne postaci. Tomás i Paquita Alvira reprezentują powołanie małżeńskie, Dora del Hoyo ukazuje sens pracy domowej jako służby innym, a Eduardo Ortiz de Landázuri pokazuje, jak można łączyć wybitną karierę naukową z głębokim życiem duchowym. Każda z tych historii jest krótka, lecz dobrze udokumentowana i napisana w sposób przystępny. Coverdale korzysta z listów, wspomnień i świadectw osób, które znały bohaterów. Dzięki temu narracja ma charakter żywy i osobisty.
Struktura książki jest bardzo przejrzysta. Każdy rozdział stanowi oddzielny portret, który można czytać niezależnie od pozostałych. Jednocześnie całość tworzy spójną wizję duchowości świeckiej w Kościele katolickim. Wprowadzenie wyjaśnia podstawowe elementy ducha Opus Dei: świadomość bycia dziećmi Boga, znaczenie wolności, uświęcenie pracy, jedność modlitwy i życia oraz apostolat oparty na przyjaźni. Dzięki temu czytelnik otrzymuje klucz interpretacyjny do wszystkich przedstawionych historii.
Styl Coverdale’a jest spokojny, klarowny i pozbawiony patosu. Autor unika przesadnego idealizowania swoich bohaterów. Pokazuje ich zalety, ale także zwyczajność ich życia: trudności finansowe, choroby, napięcia rodzinne czy konflikty społeczne. Ta realistyczna perspektywa sprawia, że książka nie przypomina hagiografii w tradycyjnym sensie, lecz raczej zbiór świadectw o tym, jak wiara może przenikać codzienność.
Warto też zwrócić uwagę na wymiar historyczny publikacji. Historie bohaterów obejmują różne kraje i dekady XX wieku. Czytelnik poznaje środowisko akademickie Harvardu, powojenną Hiszpanię, życie zawodowe lekarzy czy działalność społeczną w Stanach Zjednoczonych. W ten sposób książka ukazuje nie tylko indywidualne drogi wiary, ale także kontekst kulturowy, w którym się rozwijały.
W rezultacie książka ma podwójny charakter. Z jednej strony jest zbiorem biografii, z drugiej – refleksją nad powołaniem chrześcijańskim w świecie. Dla czytelników zainteresowanych duchowością świecką w Kościele katolickim stanowi ona cenne wprowadzenie do idei uświęcenia codzienności. Jednocześnie może być inspiracją dla każdego, kto szuka sensu swojej pracy i życia w perspektywie wiary.
Podsumowując, Encounters: Finding God in All Walks of Life jest książką napisaną jasno, przystępnie i z dużym wyczuciem ludzkiej historii. Nie jest to dzieło naukowe, lecz raczej zbiór świadectw pokazujących, że świętość może rozwijać się w najbardziej zwyczajnych okolicznościach życia. W tym sensie publikacja Coverdale’a spełnia swój cel: zachęca czytelnika, by spojrzał na własne życie jako na możliwą drogę spotkania z Bogiem.