Opus Dei

Rozważanie na niedzielę 4 tygodnia Adwentu (rok A). Proponowane tematy to: Maryja potrafiła otworzyć się na działanie Boga; Bóg zbliża się do człowieka w sposób niewyobrażalny; odpowiedź na nasze pragnienie zbawienia.

Fragmenty listów Prałata Javiera Echevarría wokół Bożego Narodzenia i Nowego Roku.

Rozważanie na 19 grudnia. Proponowane tematy to: Zaufanie Zachariasza i jego obawy; Lekcja ciszy; Zaufanie do Pana Boga.

Jedynie działania dobrowolne mogą stanowić przedmiot właściwej oceny moralnej. Podstawowym elementem formacji i życia chrześcijańskiego jest kształcenie w zakresie złożonego świata uczuć. Środkiem do uporządkowania emocji jest nabywanie nawyków moralnych zwanych cnotami. Przedmiot, intencja i okoliczności stanowią „źródła” lub elementy konstytutywne moralności ludzkich czynów. Czyn moralnie dobry zakłada jednocześnie dobro przedmiotu, celu i okoliczności.

Świadomość, że patrzy na nas Bóg i życie w teraźniejszości: dwie postawy, dzięki którym prostota będzie wzrastać w naszym życiu.

Życie chrześcijanina to życie człowieka jako dziecka Bożego w Chrystusie za pośrednictwem Ducha Świętego. Działanie Ducha Świętego w duszy chrześcijanina, oprócz udzielania łaski uświęcającej i cnót teologalnych, przekazuje natchnienia i łaski aktualne, a także ma konkretny przejaw w tym, co Kościół nazywa darami Ducha Świętego. Dekalog zawiera zbiór poważnych zobowiązań, ale jest przede wszystkim instrukcją, nauką, w jaki sposób żyć.

Rozważanie na 20 grudnia. Proponowane tematy to: radość każdego powołania; odnaleźć łaskę u Boga; pozwolić, aby Pan dokonał w nas swojego dzieła.

Rozważanie na 21 grudnia. Proponowane tematy to: Maryja poszła z pośpiechem w góry; Wdzięczność za dobroć Boga; Radość wierzącego.

Pierwsze przykazanie Dekalogu ma charakter egzystencjalny: stanowi dla człowieka jedyny możliwy fundament szczęśliwego życia. Najwyższa przyczyna godności ludzkiej polega na powołaniu człowieka do zjednoczenia z Bogiem. Miłość do Boga musi obejmować miłość do tych, których Bóg kocha. Drugie przykazanie zabrania wszelkiego niewłaściwego używania imienia Boga, a w szczególności bluźnierstwa.

Człowiek, wezwany do uczestnictwa w mocy stwórczej Boga, doskonaląc świat za pośrednictwem swojej pracy, powinien również przestać pracować dnia siódmego, aby poświęcić go na kult Boży oraz by odpocząć. Niedzielę święci się przede wszystkim uczestnictwem we Mszy Świętej. Kościół wprowadził ten obowiązek, by jego dzieciom nie zabrakło pożywienia absolutnie niezbędnego do tego, by żyli jako dzieci Boże.