Opus Dei

"Od małego, oprócz chęci zostania torreadorem, lekarzem i strażakiem – jak pewnie wszystkie dzieci – marzyłem również o podróży do Japonii".

Celem Wielkiego Postu jest przygotowanie wiernych na coroczne obchody upamiętniające Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa. Czterdzieści dni odnosi się do okresu, jaki spędził Jezus na pustyni przed rozpoczęciem swojej publicznej misji.

Dagmar jest kanadyjką, luteranką, agentką nieruchomości. Kiedy życie jej matki było w niebezpieczeństwie, zwróciła się do św. Josemarii.

Mistrz życia wewnętrznego, rzemieślnik oddany swojej pracy, wierny sługa Boży przebywający w ciągłym kontakcie z Jezusem: taki oto jest Józef. Dzięki św. Józefowi chrześcijanin uczy się, co to znaczy należeć do Boga i równocześnie przebywać w pełni wśród ludzi, uświęcając świat.

Wielki Post stawia teraz przed nami zasadnicze pytania: czy czynię postępy w swojej wierności Chrystusowi; w pragnieniu świętości; w hojności apostolskiej w moim codziennym życiu, w zwyczajnej pracy, wśród kolegów wykonujących ten sam zawód?

Św. Josemaria często wspominał, że na początku Opus Dei nie posiadało żadnych środków materialnych i opierało się tylko na sile nadprzyrodzonej: na modlitwie i cierpieniu ofiarowanych Bogu.

W Chile w 1974 roku na spotkaniu z setkami osób, pewna Żydówka kieruje pytanie o wiarę katolicką do założyciela Opus Dei.

Pochodzący z lat 90-tych artykuł kanadyjskiego kardynała Edouarda Gagnon (zm. 2007) na temat Założyciela Opus Dei.

Bp Javier Echevarria przypomina nam o znaczeniu rekolekcji w życiu chrześcijańskim.

O zagadnieniach syndromu poaborcyjnego i banków krwi z pępowiny mówił Benedykt XVI do członków Papieskiej Akademii „Pro Vita”.