Opus Dei

Pan obiecał, że Duch Święty będzie towarzyszył Jego Kościołowi, żeby był wierny, to znaczy, żeby dbał o przekazywanie tego, co otrzymał, w nieustającym dialogu z każdą epoką. W taki sam sposób Opus Dei kroczy poprzez historię.

Prestiż, którym cieszy się chrześcijanin we własnej pracy może stać się środkiem, który przyciągnie wiele osób do wiary.

Jezus objaśnia głębię Bożej miłości przy pomocy zaskakującej historii. Dwóch synów lekceważy swojego ojca. Jeden, odchodząc od niego i zrywając wszelkie więzi rodzinne. Drugi, pozostając z nim, ale licząc na nagrodę za swoją obecność. Dopiero kiedy obaj odkryją najgłębszą prawdę o sobie samych, będą mogli otrzymać szczęście, którego pragną.

W tym roku, 20 marca Kościół obchodzi Uroczystość Świętego Patriarchy, patrona Kościoła i Dzieła.

„Jak wykonać rzeźbę? Po prostu usuwając z bloku marmuru wszystko, co niepotrzebne”, mawiał Michał Anioł. Włoski rzeźbiarz odkrywał w kamieniu dzieło i pracował nad nim tak, aby inni też mogli je zobaczyć. Piętnaście wieków wcześniej pewien młodzieniec również tworzył rękoma dzieła, które przekroczyłyby granice historii, a czynił to w małym warsztacie w Nazarecie.

Chrześcijanin powinien być z definicji radosny. Chrześcijański optymizm opiera się na tym, że stoi przed nim otworem królewska droga ku temu, co najlepsze. A tym, co najlepsze jest Bóg.

Świadectwo św. Josemaríi i Świętych dotyczące miłości do Papieża i ufności w Bogu

Numerarie pomocnicze – szczególne powołanie do umacniania więzi rodzinnych w Opus Dei.

Supenumerarie i supernumerariusze: najczęstsze oblicze Opus Dei.

Rozważanie na piątek 1 tygodnia Wielkiego Postu. Proponowane tematy to: krytyczne osądy i piąte przykazanie; myślenie o innych jak najlepiej; miłość Boga uwalnia nas od zazdrości.