Opus Dei

Jak możemy kochać Chrystusa, żyjącą Osobę, której nie widzimy? I jak możemy kochać innych tak, jak On nas umiłował? W małżeństwie i celibacie Duch Święty przemienia nasze zmysły, aby upodobniły nasze serca do Jego Serca.

Z okazji patrona Polski podajemy rozważania Francisco F. Carvajala (Rozmowy z Bogiem T6, nr 33)

Tertulia jest tym momentem dnia lub tygodnia, w którym ludzie z Opus Dei doświadczają swojej wspólnej przynależności do ludu Bożego, którym jest Kościół i do tej części, którą jest Dzieło: przypomina się im, że są częścią rodziny i to sprawia, że pragną dotrzeć do wszystkich dusz.

Spotkanie ze świętym i jego charyzmatem, to doświadczenie czegoś żywego. Jak wykorzystać owo przesłanie w różnych momentach historii?

Dzień czuwania zachęca nas do zastanowienia się nad tym, jak tworzymy dom, w którym każdy z nas wnosi niezbędną i niezastąpioną wartość. Wszyscy mamy wyjątkowe zdolności, które mogą przyczynić się do uszczęśliwiania innych.

Święty Josemaría nauczał, że praca jest Bożym powołaniem oraz środkiem osobistego uświęcenia i apostolstwa. Zainspirowany tajemnicą Wcielenia i Pismem Świętym, propagował chrystologiczną wizję pracy, włączając ją w życie duchowe, nie oddzielając tego, co świeckie, od tego, co święte.

Święty Josemaria jest bezpośrednim spadkobiercą wczesnochrześcijańskich myślicieli. Zapominanie o sobie i umniejszanie własnej wartości jest ideą powracającą w historii Kościoła.

W Cezarei Piotr nie rozumiał, że naśladowanie Jezusa wiąże się z oddaniem i poświęceniem. Jednak na górze Tabor zaczął rozumieć, że chwała Chrystusa przychodzi przez cierpienie, i że krzyż nie jest końcem, ale przejściem do zmartwychwstania.

Droga, którą kroczymy z Bogiem, naznaczona jest zarówno dobrymi chwilami, jak i trudnościami i wysiłkiem. Wierność planowi życia nie polega na dążeniu do „doskonałego jego wykonania”, ale na trwaniu w Bożej miłości i znajdowaniu w Nim odpoczynku.

Życie Jezusa nie było wolne od trudności. Przed rozpoczęciem działalności publicznej spędził czterdzieści dni poszcząc i pokutując na pustyni, gdzie cierpiał z powodu pokus diabła. To doświadczenie może pokazać nam sposób na postrzeganie trudności jako możliwości dojrzewania naszego chrześcijańskiego powołania.