Opus Dei

Ania Tyralik, studentka z Wrocławia, opowiada, jak dzięki nauczaniu św. Josemarii odkryła, że świętość jest zadaniem dla każdego, a osoba święta jest przedstawicielem Pana Boga na ziemi.

J. S. - Francja

‘ Zawsze mnie wzruszało, że Jan Paweł II, mó­wiąc o wierności, używając przy tym podobnych sformułowań, jakie spotykamy w nauczaniu św. Josemaríi, stwierdzał, że niezbędnym wymogiem tej wierności jest „ciągłość” przez lata ’, mówi Prałat Opus Dei.

Dagmar jest kanadyjką, luteranką, agentką nieruchomości. Kiedy życie jej matki było w niebezpieczeństwie, zwróciła się do św. Josemarii.

Św. Josemaria często wspominał, że na początku Opus Dei nie posiadało żadnych środków materialnych i opierało się tylko na sile nadprzyrodzonej: na modlitwie i cierpieniu ofiarowanych Bogu.

W Chile w 1974 roku na spotkaniu z setkami osób, pewna Żydówka kieruje pytanie o wiarę katolicką do założyciela Opus Dei.

Wielki Post stawia teraz przed nami zasadnicze pytania: czy czynię postępy w swojej wierności Chrystusowi; w pragnieniu świętości; w hojności apostolskiej w moim codziennym życiu, w zwyczajnej pracy, wśród kolegów wykonujących ten sam zawód?

Mistrz życia wewnętrznego, rzemieślnik oddany swojej pracy, wierny sługa Boży przebywający w ciągłym kontakcie z Jezusem: taki oto jest Józef. Dzięki św. Józefowi chrześcijanin uczy się, co to znaczy należeć do Boga i równocześnie przebywać w pełni wśród ludzi, uświęcając świat.

Pochodzący z lat 90-tych artykuł kanadyjskiego kardynała Edouarda Gagnon (zm. 2007) na temat Założyciela Opus Dei.

Na początku 1933 roku św. Josemaria po raz pierwszy prowadził spotkanie, które potem zostanie nazwane "kręgiem św. Rafała". Kręgi św. Rafała są osią dla pozostałych spotkań formacyjnych organizowanych przez Opus Dei dla młodych osób.