Opus Dei

Nazywam się Manolo, mam niewielką niepełnosprawność od urodzenia, po lewej stronie ciała, wynikającą z mózgowego porażenia dziecięcego. Urodziłem się w Méridzie, ale mieszkam w Badajoz. Byłem najstarszy z trojga rodzeństwa i musiałem dawać przykład… do tego musiałem być nie tylko normalny, ale ponadprzeciętny…

Stefania, żona Michała i matka dwójki dzieci jest pianistką, która dzieli swój czas między nauczanie muzyki i koncerty. W tym artykule mówi o tym, jak muzyka pomaga jej w modlitwie.

Tak mówią o sobie na Instagramie: "Jesteśmy Lola ('85) i Javi ('83). Mamy mniej więcej ósemkę dzieci. I chcemy się śmiać z naszych rodzinnych przebojów". O śmiesznych i mniej zabawnych historiach z życia ojca-youtubera opowiada Javier.

Simonetta jest nauczycielką wychowania fizycznego, która kilka tygodni temu przeszła na emeryturę po 41 latach pracy zawodowej. W najtrudniejszych momentach swojej pracy nauczyła się zaciskać zęby i myśleć: „Robię to dla Boga”.

Kosma jest supernumerariuszem Opus Dei pracującym w świecie finansów i zajmującym się zarządzaniem aktywami. Oprócz tej pracy ma jeszcze jedną wielką pasję: pomaganie rodzinom w budowaniu ich relacji.

Xochiti Donis, pediatra z Gwatemali, opowiada, jak znalezienie kartki z modlitwą do dr Ernesto Cofiño doprowadziło ją do odnalezienia Boga w codzienności.

Maria i Łukasz to Włosi, członkowie Opus Dei, którzy są małżeństwem od dwunastu lat. W tym artykule opowiadają, jak ich pierwsze spotkanie zostało naznaczone obecnością Matki Bożej, jak stawiają czoła codziennym trudnościom i jak obecność Boga pozwala im żyć na co dzień drogą zwyczajności.

"Wiesz, mój synu, jesteś podobny do Jezusa bardziej niż inne dzieci, bo również masz przybranego ojca." Z naturalnością i ze spojrzeniem nadprzyrodzonym. W ten sposób małżeństwo Saiz Serrano tłumaczy swoim adoptowanym dzieciom, że Bóg postanowił stworzyć ich rodzinę w inny sposób niż planowali.

Maria ma 28 lat, studiowała medycynę i jest rezydentką pierwszego roku. Impulsem, który zachęcił ją do wejścia na tę drogę, była „chęć pomagania innym i bycia lekarzem, który oprócz ludzkich ciał widzi także dusze ".

Czasami życie toczy się nietuzinkowo, a Pan posługuje się rzeczami, na które nie zwracamy uwagi. Oto świadectwo Aleksandra, który chciał być leśniczym, ale dziś poświęca się innemu zadaniu.