Urszula Korab (1956–2016). Budowała mosty przez edukację

Anna Urszula Korab (1956–2016) poświęciła życie wychowaniu młodzieży, szczególnie młodych Polaków ze Wschodu. Kierowała Kolegium św. Stanisława Kostki w Warszawie i założyła liceum „Klasyk”. W pracy zawodowej łączyła pasję pedagogiczną, troskę o innych i wiarę chrześcijańską.

Urszula Korab urodziła się w 1956 roku. Pochodziła z rodziny, w której przywiązywano dużą wagę do wykształcenia. Jej ojciec był pedagogiem. Jak sama wspominała, przekazał jej przekonanie, że zawód nauczyciela wymaga nie tylko przygotowania, lecz także powołania. Ona sama została nauczycielką łaciny i kulturoznawstwa. Z czasem coraz bardziej angażowała się w organizowanie szkół i tworzenie możliwości nauki dla młodych ludzi, którzy bez pomocy innych mieliby znacznie trudniejszy start w dorosłe życie.

Od września 1997 roku kierowała szkołą w warszawskim Wilanowie, która później przyjęła nazwę Kolegium św. Stanisława Kostki. Była to placówka o długiej tradycji, sięgającej początków XX wieku. Pod jej kierownictwem rozwinął się program stypendialny skierowany między innymi do młodzieży polskiego pochodzenia z krajów dawnego Związku Radzieckiego.

W 1998 roku poprosiła o przyjęcie do Dzieła. Poznała je dzięki mężowi, jednak już w dzieciństwie słyszała, jak ojciec z podziwem mówił o Dziele, wspominając historię katolików w Hiszpanii.

W 2008 roku „Rzeczpospolita” opisała szkołę, do której uczęszczało 130 uczniów, w tym 55 stypendystów. Przyjeżdżali z Białorusi, Ukrainy, Rosji, Kazachstanu, a nawet Turkmenistanu. Niektórzy pochodzili z rodzin o skomplikowanych, nieraz tragicznych losach. Nauka w Polsce była dla nich nie tylko szansą na zdobycie wykształcenia, lecz także okazją do odkrywania własnych korzeni.

Urszula Korab dobrze rozumiała znaczenie tej pracy. W rozmowie z dziennikarzem mówiła: „Należy zatem budować mosty”. Chodziło jej o łączenie przeszłości z teraźniejszością, polskiej historii z doświadczeniami młodych ludzi wychowanych poza granicami kraju. Uważała, że najłatwiej buduje się takie mosty przez bezinteresowną pomoc.

Nie ograniczała się do administrowania szkołą. Interesowało ją, czego młodzież się uczy, jak rozumie własną historię i jakie wartości wyniesie ze szkoły. Duże znaczenie przypisywała znajomości języków, historii, literatury i kultury klasycznej. Nauka łaciny czy filozofii nie była dla niej wyłącznie dodatkiem do programu. Miała pomagać uczniom w zdobyciu szerszego spojrzenia na człowieka i świat.

Po zakończeniu pracy w Kolegium w 2010 roku nie wycofała się z działalności edukacyjnej. Przeciwnie, podjęła kolejne przedsięwzięcie. W 2012 roku powstało Polonijne Liceum Ogólnokształcące Niepubliczne „Klasyk” oraz Bursa „Inter”, prowadzone przez Fundację – Międzynarodowy Instytut Edukacji. Urszula Korab była faktyczną założycielką i pierwszą dyrektorką tych placówek. Kontynuowała w ten sposób pracę, której poświęciła znaczną część życia.

W jej działalności można dostrzec coś bardzo charakterystycznego dla ducha Opus Dei: przekonanie, że zwyczajna praca zawodowa, wykonywana z kompetencją i poczuciem odpowiedzialności, może stać się sposobem służenia Bogu i ludziom. Nie trzeba szukać nadzwyczajnych zajęć, aby czynić dobro. Czasem wystarczy dobrze prowadzić szkołę, przygotować lekcję, znaleźć stypendium dla ucznia albo zatroszczyć się o młodego człowieka, który przyjechał do obcego kraju.

W 2012 roku wykryto u niej raka; według prognoz zostało jej zaledwie kilka miesięcy życia. Od początku była w pełni świadoma swojego stanu i z naturalnością mówiła o własnej śmierci, zwłaszcza podczas nawrotu choroby w 2013 roku. Gdy w 2014 roku usunięto jej jedno płuco, powiedziała, że jest gotowa odejść w każdej chwili. Swoje cierpienie ofiarowała za Kościół, za Dzieło, za Ojca oraz w konkretnych intencjach, o które zawsze pytała.

Była osobą pełną męstwa i głębokiej wiary. Cierpienia i trudy życia nauczyły ją miłować krzyż. Wszyscy, którzy się z nią spotykali, zauważali jej radość: nigdy się nie skarżyła ani nie pytała, dlaczego Bóg dopuścił takie cierpienie. Osoby, które odwiedzały ją, by ją pocieszyć, same odchodziły podniesione na duchu i umocnione.

Urszula Korab zmarła w 2016 roku, w wieku 60 lat. Została pochowana na warszawskim cmentarzu w Zerzniu. W lutym 2017 roku zorganizowano sympozjum poświęcone jej pamięci. Pozostały po niej szkoły, współpracownicy, wychowankowie i doświadczenie, które wielu młodym ludziom pomogło rozpocząć samodzielne życie.

Święty Josemaría Escrivá przypominał, że praca wykonywana z miłości do Boga może być drogą do świętości. Życie Urszuli Korab pozwala spojrzeć na tę naukę bardzo konkretnie. Budowała mosty między ludźmi, krajami i pokoleniami. Można mieć nadzieję, że dobro, które zasiała przez swoją pracę wychowawczą, nadal przynosi owoce w życiu jej dawnych uczniów.