Rzym, 23 maja 2026 r. Bp Fernando Castro Aguayo, biskup Margarita (Wenezuela), wyświęcił na kapłanów 18 diakonów z prelatury Opus Dei, pochodzących z 12 krajów. Święcenia odbyły się w bazylice świętego Eugeniusza w Rzymie, gdzie nowi kapłani byli wspierani modlitwą i serdeczną obecnością swoich bliskich i przyjaciół.

Podczas homilii biskup Margarity wyraził swoją radość, wspominając Papieża: „Moje myśli kierują się ku Papieżowi Leonowi XIV, który od samego początku jest orędownikiem pokoju na świecie. Zwrócił się on do chrześcijan, abyśmy, korzystając ze światła, jakie może nam dać Pan, byli „twórcami pokoju”, orędownikami harmonii, szacunku i braterstwa na świecie”.

W tym kontekście, zwracając się do wyświęcanych, biskup Castro Aguayo dodał: „Bądźmy pewni, że kiedy staramy się przeżywać nasze kapłaństwo z charyzmatem, który otrzymaliśmy od świętego Josemaríi, to zasiewamy Ewangelię, nieustannie zapraszamy wielu mężczyzn i kobiety do świętego życia, a tam, gdzie zakorzenia się Ewangelia i pragnienie świętości, następuje zmiana postawy i postępowania, i zaczyna panować logika prawdy, sprawiedliwości i miłości. W ten sposób stawia się pewne kroki na drodze ku pokojowi”

Z tego powodu, podsumował biskup, „w wierności kapłaństwu kryje się siła pokoju, którego tak bardzo potrzebuje świat i Kościół”.

Na zakończenie uroczystości głos zabrał Prałat Opus Dei, ks. Fernando Ocáriz, podkreślając, że „kapłaństwo jest wielkim darem dla was i dla całego Kościoła i zachęca nas do życia zgodnie z zaleceniem świętego Josemaríi: «trwajmy zawsze w dziękczynieniu»”.

Ponadto pogratulował nowym kapłanom i zwrócił się szczególnie do ich rodziców: „Również wy przyczyniliście się do tego, by w waszych dzieciach zakiełkował dar powołania kapłańskiego”. Na koniec zachęcił wszystkich do: „intensywnej modlitwy za Papieża i w jego intencjach, które obejmują cały Kościół i cały świat; a teraz w szczególny sposób o pokój”.

Na zakończenie uroczystości biskup Castro Aguayo opowiedział, że miał okazję porozmawiać z papieżem Leonem XIV, który udzielił błogosławieństwa wszystkim, a zwłaszcza nowym kapłanom.

• Ceremonię można obejrzeć pod tym linkiem.

Nowi księża to:

• José María Álvarez de Toledo Martín de Peralta (Hiszpania)
• Joseph Michael Nicolas Arbilo (Filipiny)
• Tobechukwu Ugochukwu Attoh (Nigeria)
• Alfonso Carlos Aza Jácome (Hiszpania)
• Pablo Bistué Muñoz (Hiszpania)
• Alfonso Cabrera Salinas (Kamerun)
• Pedro José de León Chávez (Gwatemala)
• Francisco de Paula Febres-Cordero Carrillo (Wenezuela)
• Josimar Pereira Freitas (Brazylia)
• Juan Martín Gismondi (Argentyna)
• José Tomás Larraín Correa (Chile)
• Anthony Oluchukwu Momah (Nigeria)
• Peter Leonard Otieno Ndeda (Kenia)
• Charles Ejike Ozoene (Nigeria)
• David Serrano Ariza (Kolumbia)
• Federico Angelo Carlo Skodler (Włochy)
• Víctor Torre de Silva Valera (Hiszpania)
• Augustine Onyekachi Ufoegbune (Nigeria)

Kilka sylwetek nowych księży

Federico Skodler, 48-letni Włoch urodzony w Trieście, studiował filozofię i przez kilka lat pracował jako nauczyciel wspomagający w państwowych szkołach średnich. Jest przyłączonym, a także miłośnikiem autobusów: „Od dziecka uwielbiałem patrzeć na ciężarówki pracujące na budowach. Potem zainteresowałem się autobusami miejskimi, w których stałem się ekspertem”. Kiedy odkryłem, że nie jestem jedyną osobą na świecie z takim zainteresowaniem, dołączyłem do stowarzyszenia społecznego, które chroni historyczne dziedzictwo lokalnego transportu publicznego.

To hobby posłużyło mu jako obraz do zrozumienia jego powołania kapłańskiego: „To, co zawsze fascynowało mnie w autobusach, to nie tylko sama maszyna: chodzi o to, że przewożą one ludzi tam, gdzie muszą się udać. Najpierw jako diakon, a teraz jako kapłan, mam nadzieję, że będę mógł robić coś podobnego: towarzyszyć wielu osobom w jedynej podróży, która naprawdę ma znaczenie, tej, która prowadzi nas ku świętości, która jest naszym prawdziwym szczęściem”.

Alfonso Cabrera Salinas pochodzi z Kordoby w Hiszpanii i jest numerariuszem. Studiował w swoim rodzinnym mieście, a następnie wyjechał na dziesięć lat do Kamerunu, gdzie pracował i współpracował w apostolstwach Dzieła. To doświadczenie głęboko naznaczyło jego drogę do kapłaństwa: „Jestem najmłodszym z dziewięciorga rodzeństwa, którego radość i miłość nauczyły mnie z ufnością przyjmować wyzwania, jakie Opatrzność stawia na mojej drodze. Szczególnie wdzięczny jestem za te lata spędzone w Kamerunie, które pozwoliły mi osobiście doświadczyć bogactwa Kościoła i Dzieła w rzeczywistości tak odmiennej – a jednocześnie cudownej – od tej, w której dorastałem”.

David Serrano urodził się w Bogocie (Kolumbia) w 1997 roku. Przez kilka lat pracował jako nauczyciel filozofii w szkole w swoim rodzinnym mieście, a obecnie prowadzi badania na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża. Po prawie siedmiu latach spędzonych w Wiecznym Mieście stwierdza: „W tych latach w Rzymie mogłem odkryć, jak nauczył mnie ks. prałat Javier Echevarría, kiedy przybyłem tu po raz pierwszy, że największym skarbem, jakim cieszy się to miasto, jest Papież. Życie tutaj nauczyło mnie, że bycie rzymianinem to przede wszystkim bycie zjednoczonym sercem z następcą Piotra. Pragnę, aby moja przyszła posługa kapłańska była odzwierciedleniem tej jedności, abym mógł stać się pomostem, który pomoże wszystkim poczuć się częścią Kościoła i odkryć w tej wielkiej rodzinie miłość, jaką Bóg ich obdarza”.

Tobe Atoh dorastał w Lagos (Nigeria), gdzie studiował i pracował, zanim przeniósł się do Rzymu na studia teologiczne. Jego historia z Opus Dei zaczyna się od wspomnienia z dzieciństwa: „Poznałem Dzieło w wieku czterech lat dzięki niesamowitemu deserowi, który przygotowała moja mama, która powiedziała nam, że nauczyła się go robić od kobiet z Opus Dei”. Wiele lat później jego udział w beatyfikacji Álvaro del Portillo nadał temu wspomnieniu głębszy sens: „Doświadczyłem powszechności Dzieła i bliskości ludzi i w końcu zrozumiałem to, co pokazała mi mama, gdy byłem jeszcze małym chłopcem”.

Víctor Torre de Silva, urodzony w Madrycie w 1998 roku, studiował filozofię na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża w Rzymie. Przed rozpoczęciem formacji kapłańskiej był nauczycielem filozofii w madryckiej szkole, co opisuje jako doświadczenie decydujące: „Nauczanie i głoszenie Ewangelii to nie są dwie odrębne drogi. W obu przypadkach chodzi o to, by pomagać ludziom otworzyć się na prawdę i miłość Boga, które nadają sens całemu ludzkiemu życiu. Chciałbym, aby moja posługa kapłańska była przedłużeniem tego poszukiwania prawdy i aby mogła stać się narzędziem, dzięki któremu wielu odkryje radość z bycia kochanym i powołanym do miłości”.