Pedro Rodríguez – Constantino Ánchel – Luis Cano
Streszczenie: Artykuł przedstawia krytyczne wydanie Instrukcji o nadprzyrodzonym duchu Dzieła Bożego (1934), najstarszego dokumentu św. Josemaríi Escrivy dotyczącego Opus Dei i jednego z najważniejszych tekstów założycielskich. Na podstawie rękopisu autorskiego oraz głównych późniejszych wydań autorzy odtwarzają genezę, przekaz i ustalenie tekstu, umieszczając go w jego kontekście historycznym i kościelnym. Instrukcja stanowi pierwsze całościowe przedstawienie nadprzyrodzonej natury, misji i celów Opus Dei oraz daje solidną podstawę tekstową dla przyszłych badań historycznych i teologiczno-duchowych nad jego początkami.
Tłumaczenie:
Naszemu Ojcu, z okazji jego sześćdziesiątych piątych urodzin, dedykuje to wydanie w imieniu wszystkich jego synów i córek
Álvaro
Rzym, 9 stycznia 1967 r.
PRZEDMOWA DO PIERWSZEGO WYDANIA
W końcu zaczynamy drukować Instrukcje, które nasz Ojciec napisał, aby utrwalić istotne punkty dotyczące Opus Dei, rozwiązywać bieżące problemy oraz nadać kierunek różnym pracom apostolskim.
Tym samym zostało powiedziane, że w każdej z Instrukcji – zdarza się to czasem również w Listach – znajduje się część o charakterze ponadczasowym, która potwierdza ducha i specyfikę naszego Dzieła, oraz część okolicznościowa, będąca odpowiedzią na realia czasu, w których dokumenty te zostały sporządzone. Nie brakuje też – po upływie lat – szczegółów dotyczących naszej wewnętrznej historii, które warto wyjaśnić.
Dlatego uznaliśmy za stosowne, przepisując te pisma, które przyniosą tak wiele dobra naszym braciom, dodać kilka krótkich – mniej lub bardziej zwięzłych – przypisów oraz ponumerować akapity, aby ułatwić odpowiednie cytowanie tych źródeł.
Rzym, 9 stycznia 1967 r.
Instrukcja dotycząca nadprzyrodzonego ducha Dzieła Bożego 19-III-1934
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego oraz Najświętszej Maryi Panny
Meus cibus est ut faciam voluntatem eius... Moim pokarmem jest wypełniać wolę Tego... (J 4, 34).
- 1. Najdrożsi: W moich rozmowach z wami wielokrotnie podkreślałem, że przedsięwzięcie, które realizujemy, nie jest przedsięwzięciem ludzkim, lecz wielkim przedsięwzięciem nadprzyrodzonym, które rozpoczęło się, spełniając się w nim dosłownie wszystko, co jest potrzebne, aby bez przechwałek można je było nazwać Dziełem Bożym2 ; którego jesteśmy częścią z Bożego wyboru – ego elegi vos (J 15, 16) – abyśmy byli na świecie naśladowcami Jezusa Chrystusa, naszego Pana, sicut filii carissimi, jako dzieci umiłowane (Ef 5, 1).

