Gezin en internet

Op 4 december was het verzamelen geblazen voor jonge ouders in Studentenhuis Arenberg. Het thema van de gespreksavond was inderdaad van nut voor jonge families: “Gezin en internet”.

Apostolische initiatieven

Het moet meteen gezegd worden: er werd niet alleen aandachtig geluisterd en gekeken naar de praktische (online) demonstraties; er werd ook vlijtig notities genomen, vooral van de praktische tips van de drie gastsprekers. 

Eerst was Katrien Neirinckx aan de beurt. Haar betoog droeg de gepaste titel: “Eerste stappen in het wijdewereldweb”. Als jonge moeder met vier kinderen, legde ze haar rijke ervaring uit, in verband met het gebruik van programma's voor jonge kinderen en van internet in het gezin. “Is een computer wel iets voor kinderen?” De vraag beantwoordde ze met een volmondig “ja”, waarvoor ze meteen een reeks overtuigende argumenten op tafel legde. Wel zijn volgens haar een aantal duidelijke huisregels nodig: leer je kind van kleins af goed om te gaan met dit medium, let op dat je kind niet verstrikt raakt in het web, geef het goede voorbeeld. Ze wees ook op het risico van geweld in het spel en legde het belang uit de kinderen een beperkte tijd op de computer of op internet toe te laten. Dit heeft te maken met een gebrek aan tijdsbesef, die eigen is aan kinderen. Tot slot, gaf Mevrouw Neirinckx een praktische demonstratie van allerlei educatieve of ludieke programma's of spelletjes die op internet te vinden zijn.

Daarna nam Thomas Elsen het woord. Als consultant van Verizon (het vroegere Ubizen), bedrijf dat gespecialiseerd is in computerbeveiliging, was hij de geknipte man om ons te spreken over computersfilters en veiligheid op het internet. “Schoon chip houden”, was de titel van zijn bijdrage. Hij had zich voorgenomen zijn toehoorders de risico's van internet te leren inschatten en indijken waar nodig. Zonder te pretenderen een feilloos veiligheidssysteem aan te smeren, demonstreerde hij met een specifieke filter, hoe (jonge) kinderen tegen allerlei opdringerige aanvallen beschermd kunnen worden. Zijn betoog toonde mooi aan dat controle alleen op lang termijn zeker niet de beste aanpak is om jongeren met internet te leren omgaan. Minstens even belangrijk is dat jongeren in vertrouwen naar papa of mama kunnen gaan als ze iets storends gezien of gehoord hebben. En aan dat vertrouwen moet (blijvend) gewerkt worden.

Met de laatste speech, “Goede websites voor ouders”, wilde Raymond Irigaray zijn toehoorders met een aantal interessante websites kennis doen maken. Zomaar interessant? Neen, vooral interessant vanuit het standpunt van een vader of een moeder die zijn kinderen een christelijke opvoeding wil geven. En daartoe zijn er op internet een reeks goede bronnen te vinden: katholieke informatiediensten, sites over huwelijk, gezin en opvoeding, sites over geloof en leer, webstekken over goede geestelijke boeken en goede films.

Bij een glaasje werd er daarna nog druk nagekaart en ervaringen uitgewisseld. In de mailbox van alle deelnemers bevond zich een week later een lijst van alle websites die deze avond op Arenberg (www.arenberg.cc)  besproken werden. Dat was de afspraak.