Club 55

Un requisito e moita ilusión para axudar onde queira que sexan necesarios. Unha historia que demostra que a idade non é un impedimento para saír de casa e cociñar, falar de temas de actualidade e montar un grupo de música para amenizar as tardes de persoas necesitadas.

Iniciativas sociais
Opus Dei - Club 55O Grupo Musical Club 55 durante unha das súas actuacións

¿... E por que non iniciamos un club para xente da nosa idade, onde podamos canalizar esta preocupación de pasar un tempo cos nosos amigos, desenvolver actividades culturais ou sociais e proporcionar un espazo para compartir os nosos intereses? Fíxenlle a pregunta a un grupo de amigos meus durante unha comida na miña casa en outubro de 2006. A proposta, despois de que fora considerada e pensada en voz alta polos asistentes, foi tomando forma ata concretarse no que hoxe é coñecido como Club 55. Esta é unha asociación de vigueses de polo menos 55 anos de idade e con preocupacións por facer algo polos demais. Tiñamos claro que o xerme do Club 55 era o gusto común por cociñar e que sería un punto de partida para chegar a máis amigos e facer novas actividades. A cociña engadiuse desde o primeiro momento un debate que trataba dun tema de actualidade, iniciado por un orador e no que todos podiamos participar nun ambiente relaxado e de camaradería. Axiña incorporamos a música aos nosos encontros e pronto nos decatamos de que tamén era unha paixón común, polo que creamos o Grupo Musical Club 55, dirixido por Ventura e Pedro e preparado para comezar a dar recitais.

As comidas quincenais do Club 55 son un dos momentos máis esperados polos seus membros. A experiencia e o dominio da rica gastronomía local fan que auténticos equipos de cociña, dirixidos por diferentes cociñeiros, estean a traballar na ben equipada cociña da nosa sede. O resto participa activamente na preparación que por algo temos como guía das nosas actividades o lema de «para servir, servir". Especifícase o calendario de sesións formativas, actuacións musicais en diferentes entidades sociais da cidade, ensaios, colaboración con outras institucións de Vigo e a difusión das nosas iniciativas para atraer novos membros.

Pezas populares e un lazo brillante

A actividade máis destacada que temos é o coro da Agrupación Musical que interpreta pezas populares e tradicionais, acompañado por catro guitarras –Carmelo, Carlos, Lorenzo e Manuel–, dúas bandurras –Antonio e Carlos–, a mandolina de Medardo, o laúde de Jordi e a percusión de José Carlos. O carácter tradicional e popular do repertorio facilita aos asistentes aos nosos concertos unirse ao coro e rematar nunha festa compartida.

Así ocorreu no recital do pasado 12 de xuño, no Centro de Discapacitados de San Rafael de Vigo, onde os máis de douscentos residentes fundíronse a unha cos membros do Club 55. "Pasámolo tan ben xuntos, que rematamos todos fundidos nun gran abrazo que se mantivo durante varios minutos", lembra Pedro, coa emoción aínda viva. Un dos mozos do centro viuse sorprendido polas brillantes cores da gravata dun socio e gustoulle tanto que lla regalou, ademais de ensinarlle, con infinita paciencia, a facerse o nó. Outros contaban, emocionados, como aprenderan esas cancións dos seus pais, e agora parecíalles estar cantando de novo con eles despois de tantos anos. As visitas a este e outros centros da cidade é algo habitual no noso calendario pois celebramos os aniversarios duns e outros, as datas sinaladas do centro e sempre cantan e bailan todos, tamén os que teñen problemas de mobilidade, grazas ao empeño de enfermeiras, coidadoras e os propios membros do Club.

Medardo, que ocupou cargos de gran responsabilidade na Confederación de Empresarios e agora é membro do Club 55, non se perde un concerto: "Nunca imaxinei que persoas coma nós poderiamos ocupar o noso tempo así, facendo feliz á xente, en tantas actividades como facemos", comentoume ao rematar un concerto. Ventura, a pesar de estar seriamente enfermo, non deixa pasar ocasión para dirixirnos musicalmente e neses momentos lembrarnos: "Tamén agora estou nas mans de Deus". Quiñones, que sufriu importantes intervencións cirúrxicas, non deixa de asistir ás reunións do Club 55, nas que informamos das noticias familiares máis destacadas dos socios, rezamos pola saúde dos enfermos e, por suposto, cantamos moito, todos xuntos, enchendo de serenidade e alegría os nosos encontros. "Tento estar forte por dentro e por fóra e, coa axuda de Deus e vosa, sigo adiante", contaballe Quiñones a Evaristo antes de entrar nun recente coloquio sobre o impactante tema de "Os aspectos éticos da maternidade subrogada". Confiamos en que o noso Club 55 siga medrando en número de socios e voces, axudando a moitas persoas a dar o seu tempo aos demais e achegándonos todos máis a Deus, apoiados uns nos outros.