Opus Dei

Seksualiteit raakt de diepste kern van de menselijke persoon. Een authentieke opvoeding tot kuisheid beperkt zich daarom niet tot informatie over de biologische aspecten van seksualiteit, maar helpt ook bij de ontdekking van de persoonlijke en morele waarden die een rol spelen bij de affectieve relaties met anderen. Zonden tegen het zesde gebod vormen uiteindelijk een surrogaat dat de leegte probeert op te vullen van de ware liefde waarnaar het menselijk hart verlangt.

Het vierde gebod vormt een verbindingspunt tussen de eerste drie en de daaropvolgende zes: gezinsrelaties openbaren de mysterieuze wederzijdse doordringing van goddelijke en menselijke liefde die aan de oorsprong van iedere persoon ligt. Ouders hebben de verantwoordelijkheid om een thuis te creëren, een gezinsruimte waarin liefde, vergeving, respect, trouw en belangeloze dienstbaarheid beleefd kunnen worden.

Alle mannen en vrouwen zijn geroepen om deel te nemen aan Gods scheppingskracht door de wereld te vervolmaken middels hun werk. Zij dienen ook te rusten op de zevende dag, om deze te wijden aan goddelijke aanbidding en rust. De zondag wordt in de eerste plaats geheiligd door deelname aan de Heilige Mis. De Kerk stelt deze verplichting in zodat het haar kinderen niet ontbreekt aan de essentiële voeding die zij nodig hebben om als kinderen van God te leven.

Het eerste gebod van de Tien Geboden (de Decaloog) is van levensbelang: het is het enige mogelijke fundament voor een geslaagd mensenleven. De hoogste reden voor de menselijke waardigheid ligt in onze roeping tot gemeenschap met God. Liefde voor God moet ook de liefde omvatten voor degenen die door God worden bemind. Het tweede gebod verbiedt elk ongepast gebruik van Gods naam, in het bijzonder godslastering.

Het christelijk leven is ons leven als kinderen van God in Christus door middel van de Heilige Geest. De werking van de Heilige Geest in de ziel van de Christen geeft niet alleen de heiligende genade en de goddelijke (theologale) deugden, maar schenkt ook inspiraties en actuele genaden. De Decaloog (Tien Geboden) bevat een reeks ernstige plichten, maar het is ook en bovenal een onderricht: een leer over hoe men moet leven.

Wie is de Heilige Geest? Hoe verliep de nederdaling van de Heilige Geest? Hoe werkt Hij in het leven van christenen? Wat zijn de gaven van de Heilige Geest?

In principe zijn alleen vrijwillige handelingen te beoordelen naar hun moraliteit. De vorming van de complexe wereld van gevoelens is een fundamenteel onderdeel van de christelijke opvoeding en het christelijk leven. Om de hartstochten te ordenen is het nodig om morele gewoonten te verwerven die ook wel deugden worden genoemd. Het object, de intentie en de omstandigheden zijn de 'bronnen', de elementen die de moraliteit van menselijke handelingen omvatten.

Het huwelijk is door God in zijn wijsheid ingesteld om zijn goddelijk liefdesplan met de mensheid te verwezenlijken. Het komt tot stand door de persoonlijke en onveranderlijke wilsverklaring/instemming (consensus) van de echtgenoten. De wezenlijke eigenschappen van het huwelijk zijn eenheid en onontbindbaarheid. Dit bijzondere verbond is gericht op de voortplanting en opvoeding van kinderen, die de voortreffelijkste gave van het huwelijk zijn en in hoge mate bijdragen tot het welzijn van hun ouders.

Door middel van de ziekenzalving sterkt Christus de zieken. “Is iemand van u ziek? Laat hij de oudsten van de gemeente roepen, zij moeten een gebed over hem uitspreken en hem met olie zalven in de naam van de Heer.

De eeuwige wet, natuurwet, Nieuwe Wet of Wet van Christus, menselijke politieke en kerkelijke wetten zijn allemaal zedelijke wetten, zeer verschillend van betekenis hoewel ze allemaal iets gemeen hebben. Voor de vorming van een oprecht geweten, moet het verstand verrijkt worden met de kennis van de waarheid – met behulp van het Leergezag van de Kerk – terwijl de wil en de emoties gevormd worden door de beoefening van de deugden.