Ruth Pakaluk was een bekende pro-life-activiste, bekeerling tot het katholicisme, moeder van zeven kinderen en afgestudeerd aan Harvard. Zij overleed in 1998 na een ziekbed van meerdere jaren.
Zoals InfoCatólica bericht: "voor de kinderen uit de buurt ten oosten van snelweg 290, in Worcester, was Ruth Pakaluk de moeder die koekjes bakte voor iedereen en wier huis als ontmoetingspunt diende." "Ze was als de moeder van de buurt," herinnert haar echtgenoot, Michael Pakaluk, zich tegenover het National Catholic Register.
Het Dicasterie voor de Heiligverklaringen verleende het nihil obstat op 29 september 2025, waarmee de proces van heiligverklaring van Ruth Pakaluk, voortaan 'dienares Gods', kan doorstromen naar de diocesane fase. Het Vaticaan heeft officieel erkend dat haar leven het verdient bestudeerd te worden met het oog op een mogelijke heiligverklaring. Dit nihil obstat ('niets staat in de weg') bevestigt dat er sprake is van een "reputatie van heiligheid" en van "het belang van de zaak voor de Kerk".
Het nieuws werd op 31 oktober 2025 gpubliceerd door het National Catholic Register, in een artikel dat door de postulator als nauwkeurig en betrouwbaar werd beschouwd.
Van atheïste tot overtuigd katholiek
Ruth Van Kooy werd op 19 maart 1957 geboren in New Jersey en groeide op in een presbyteriaans milieu. Zoals het digitale periodiek El Debate verklaart: ze bespeelde diverse instrumenten, speelde hockey, zong in koren en bewoog zich met gemak op de toneelplanken. Onrustig en nieuwsgierig als ze was, solliciteerde ze op aanraden van een oud-studente van Radcliffe College voor toelating tot de universiteit van Harvard, waar zij het recht op legale abortus verdedigde.
Daar ontmoette zij Michael, die in een katholiek gezin was geboren maar het geloof niet meer praktiseerde: twee briljante, sceptische jongeren die zich midden in het intellectuele debat van de universiteit bevonden. Alles veranderde echter toen beiden besloten de zoektocht naar de waarheid serieus te nemen. In 1980 omarmden zij het katholieke geloof en later traden zij als surnumerairs toe tot het Opus Dei.
In 1982 richtte Ruth een pro-life-groep op aan Harvard en twee jaar later sloot zij zich aan bij de vereniging Massachusetts Citizens for Life, waarvan zij tussen 1987 en 1991 voorzitter was. Zij stond bekend om haar helderheid bij het uiteenzetten van argumenten ter verdediging van het leven en om haar vermogen om met sereniteit en respect te overtuigen.
Max Pakaluk, haar tweede zoon, inmiddels 42 jaar, vertelt dat het ouderlijk huis "een magneet was voor de kinderen uit de buurt, van wie velen opgroeiden in eenoudergezinnen met alleenstaande moeders, en die zich aangetrokken voelden door wat Ruth met grote vrijgevigheid bereidde."
Ruths schoonmoeder, 92 jaar oud, legt uit: "Toen ze hoorde dat ze terminale kanker had, is het verbazingwekkend hoe kalm ze het allemaal opnamen." "De wijze waarop zij haar ziekte het hoofd bood was buitengewoon heldhaftig," voegt haar zoon Max toe.
"Een van de dingen die mij het meest opvallen aan Ruth is haar discretie. Zij was niet assertief in haar persoonlijke relaties. Zij was niet opzichtig, noch agressief. Zij was niet opvallend. Maar zij stond wél op de eerste rij in de debatten; zij was een sterke, imposante vrouw," aldus haar postulator.
GEBED VOOR DE PERSOONLIJKE DEVOTIE
Dienares Gods Ruth V.K. Pakaluk
ECHTGENOTE · MOEDER · HUISVROUW
Hemelse Vader, Gij hebt uw dochter Ruth geroepen langs wegen van heiligheid als echtgenote, moeder en huisvrouw. Zij heeft uw gelaat gezocht, o Heer, door middel van een vurig apostolaat van vriendschap, catechese en verdediging van het menselijk leven. Door ziekte en lijden hebt Gij haar diepste verlangen vervolmaakt: haar pijn te verenigen met het verlossend lijden van uw Zoon. Help mij, zoals Gij haar hebt geholpen, om te midden van mijn dagelijkse plichten met vreugde de roeping te vervullen die Gij mij hebt gegeven. En verleen mij, geïnspireerd door haar vertrouwen in uw goddelijke voorzienigheid en in de hoop dat zij onder uw heiligen mag worden geteld, de genade waar ik nu om vraag:
Onze Vader, Wees Gegroet, Eer aan de Vader