Midden in de Ardennen verwelkomt club Fontenelle (Brussel) zo’n zestig deelneemsters. Onder hen zijn een tiental monitrices van 16 tot 20 jaar. “Dit is mijn eerste jaar als monitrice. Ik had niet gedacht dat het zo vermoeiend zou zijn, maar… we hebben er des te meer plezier in!”, vertelt Noémie. Eureka! Ze heeft de vreugde van het dienen ontdekt. “Elke activiteit – sport, grote spelen, creatieve workshops, uitstapjes of feestelijke avonden – heeft een duidelijk pedagogisch doel: verantwoordelijkheidsgevoel, doorzettingsvermogen, zelfgave en teamgeest ontwikkelen.

Bovendien heeft de aanwezigheid van een jong meisje met het syndroom van Down een diepe indruk gemaakt op het kamp. “Door haar spontaniteit en levensvreugde bracht zij het beste in elk van de deelneemsters naar boven. Ze zorgde voor meer aandacht voor anderen, meer vrijgevigheid en een echte geest van dienstbaarheid”, legt Blandine uit. Dit jaar wordt de sfeer ook bepaald door enkele wedstrijden van het WK voetbal, die de deelneemsters enthousiast volgen (of teleurgesteld, afhankelijk van de uitslag!).

Op de laatste dag van het kamp komen de families hun dochters weer ophalen. De moeder van Isabelle (10) windt er geen doekjes om: “Ik denk dat ze het hier ontzettend naar haar zin heeft, waarschijnlijk nog meer dan in andere kampen waar de activiteiten nochtans uitgebreider zijn. Ik zie het aan haar ogen aan het einde van het verblijf. En ik wil ook graag zeggen hoe dankbaar ik ben voor die beroemde wedstrijd om de kamers netjes te houden, die ze absoluut thuis wil invoeren zodra ze terug is!”

In Marseille biedt Fontenelle oudere tieners een dubbel vrijwilligersprogramma aan: bij de Petites Sœurs des Pauvres en op de Ozanam-school, in een volkswijk van de stad. “Ik was vooral geraakt door de levensvreugde van een 102-jarige bewoner… Hij gebruikt nog steeds zijn computer! En dan zijn er die gezelschapsspelletjes waarbij je ontdekt dat sommigen op een vriendelijke manier vals spelen”, vertelt Mercedes glimlachend. Luisa ontdekt op haar beurt de moeilijke leefwereld van kinderen in de volkswijken van Marseille: “Ik kan niet meer klagen over de kleine moeilijkheden van het leven. Deze paar dagen hebben me doen beseffen hoeveel geluk ik heb, maar ook welke verantwoordelijkheid daaruit voortvloeit… En ik heb ontdekt dat ik sterk genoeg ben om bij 40 °C meubels te sjouwen!” Of hoe jezelf geven je ertoe brengt je comfortzone te verlaten.

Voor studentes heeft club Steenberg (Leuven) ervoor gekozen om een stadskamp te organiseren. De belangrijkste activiteit bestaat uit het begeleiden van workshops voor bewoners van het opvangcentrum voor asielzoekers in Jodoigne. “Geconfronteerd worden met een realiteit die niet de onze is, is confronterend en tegelijk verrijkend op menselijk vlak. We kregen de kans om met spelletjes voor de kinderen en ‘schoonheidsworkshops’ voor de vrouwen een straaltje zon in hun dag te brengen. We gaan de wereld niet veranderen, maar onze innerlijke verandering is voor mij belangrijker”, vertelt Alice, residente van Steenberg. Tijd geven en er iets voor terugkrijgen.

Tijdens deze verblijven ontdekken de deelneemsters dat ze zelf groeien door zich aan anderen te geven. De spirituele dimensie geeft deze ervaring haar volle betekenis. Elke dag is er tijd voor gebed, de mis, nadenken over de deugden en persoonlijke begeleiding die is afgestemd op ieder van hen. Geïnspireerd door de leer van de heilige Jozefmaria nodigen deze kampen de deelneemsters uit om te ontdekken dat God zich laat ontmoeten in de gewone werkelijkheid van het dagelijks leven: midden in de natuur van de Ardennen, tijdens een schoonheidsworkshop met Iraanse vrouwen in Jodoigne, in de metro van Marseille, tijdens een wake, een wandeling of gewoon in de omgang met anderen.