Dit artikel wordt gepubliceerd om iedereen binnen het Opus Dei de mogelijkheid te geven om deze toewijding te bidden en te overwegen. De heilige Jozefmaria bepaalde dat deze toewijdingen jaarlijks op de betreffende feestdagen zouden worden hernieuwd, waarbij ieder lid van het Werk de toewijding samen met de anderen in zijn centrum hernieuwt. Ook wordt de historische context waarin de heilige Jozefmaria de toewijding voor het eerst verrichtte beschreven en andere bronnen aangereikt om de devotie tot het Allerheiligst Hart te verdiepen.
2. Toewijding aan het Allerheilgst Hart van Jezus (volledige tekst)
3. Bronnen voor gebed en reflectie
1. Historische context
Op 26 oktober 1952, het hoogfeest van Christus Koning, wijdde de heilige Jozefmaria het Opus Dei toe aan het Heilig Hart van Jezus. Het was de derde toewijding in een tijdsbestek van anderhalf jaar. De voornaamste reden hield verband met de voorgaande: een “tegenspraak van de goeden”[1], van enkele geestelijken die het juridische statuut van het Opus Dei niet begrepen en deze wilden veranderen. Bovendien bevond het Werk zich in een ernstige economische situatie omdat er gebrek aan geld was om de bouw van de hoofdzetel en de voorlopige hoofdzetel van het Romeins College van het Heilig Kruis in Rome te bekostigen. De bouwactiviteit kon niet worden gestopt zonder ernstig economisch en apostolisch verlies. In die tijd voegde de stichter aan deze toewijding het schietgebed toe: Cor Iesu Sacratissimum, dona nobis pacem! Later, in de jaren zeventig, vulde hij dat aan met de woorden et misericors: «Allerheiligst en barmhartig Hart van Jezus, geef ons vrede!». Hij vroeg daarmee om de innerlijke vrede van ieder, om vrede in de maatschappij en de wereld, en om de geest van het Opus Dei te verspreiden met vrede en om de economische middelen te vinden voor de hoofdzetel.
Het besluit om de toewijding te verrichten moet tussen april en mei 1952 door de stichter zijn genomen. In juni had hij de tekst voorbereid die hij zou gebruiken op het feest van Christus Koning en die –vanaf het jaar daarop– in alle centra van het Opus Dei zou worden hernieuwd[2].
In de morgen van 26 oktober 1952, tijdens de dankzegging na de Communie, wijdde hij het Opus Dei toe voor een beeltenis van het Heilig Hart in de zogenaamde kapel-bibliotheek, grenzend aan het bureau van de toenmalige president-generaal, tegenwoordig prelaat van het Opus Dei. De kapel was nog in aanbouw en de beeltenis was niet die er tegenwoordig hangt. Deze toewijding betekende ook een versterking van de liefde en toewijding aan de allerheiligste Mensheid van Christus, die het geestelijk leven van de leden van het Opus Dei kenmerkt.
De tekst toont het innerlijke karakter van persoonlijke toewijding aan Christus, die Escrivá de Balaguer aan deze toewijding wilde geven. In feite geeft ze aan dat door het Opus Dei toe te wijden «met al zijn apostolische werken, we ook onze ziel aan U toewijden met al zijn vermogens, onze zintuigen, onze gedachten, woorden en daden, onze arbeid en onze vreugde. Wij wijden vooral onze arme harten aan U toe, zodat wij geen andere vrijheid hebben dan U, Heer, te beminnen.» Met de laatste beden wordt de liefde voor Christus en zijn Moeder, de dienstbaarheid aan de Kerk en de Paus, en de apostolische ijver benadrukt. Ze omvat ook een dubbele bede om eenheid: «houd ons altijd verenigd door de liefde tot het Werk, voor de Vader en onze broers (...) vestig in ons hart de plaats van uw rust om innig verenigd te blijven, zodat op een dag wij U voor alle eeuwigheid in de Hemel prijzen, liefhebben en bezitten»[3].
De keuze voor het feest van Christus Koning was passend, omdat Pius XI bij de instelling van het nieuwe feest in 1925 bepaalde dat op die dag jaarlijks de toewijding van de mensheid aan het Heilig Hart zou worden hernieuwd[4], een toewijding die oorspronkelijk in 1899 door Leo XIII was verricht. Het was daarom een dag gewijd aan de hernieuwing van het verlangen om zich met Christus te vereenzelvigen en te delen in de zending tot evangelisatie van de Kerk om Zijn koninkrijk op te bouwen. Deze doelstellingen vormen de kern van de geest van het Opus Dei en werden door de toewijding van 1952 verder versterkt.
2. TOEWIJDING AAN HET ALLERHEILIGST HART VAN JEZUS
O allerzoetste Jezus, goddelijk zoenoffer, door wie de eeuwige Vader beloofd heeft altijd onze gebeden te zullen verhoren: aanvaard genadig de toewijding van het Opus Dei die wij nu doen aan Uw Heilig Hart.
Nu wij U ons Werk toewijden, met al zijn apostolaat, willen wij U ook onze ziel toewijden met al zijn vermogens; onze zintuigen; onze gedachten, onze woorden en daden; onze arbeid en vreugde. In het bijzonder wijden wij U onze arme harten toe, opdat wij geen andere vrijheid hebben dan die om U, Heer, te beminnen.
Gebed
O God, die U verwaardigd hebt ons in het Hart van Uw Zoon, dat gewond is door onze zonden, oneindige schatten van liefde te schenken, verhoor de smeekbeden die wij met kinderlijke vroomheid tot U richten
Geef dat wij iedere dag steeds meer van Uw Zoon Jezus en Zijn gezegende Moeder houden; schenk ons een grote liefde voor de Kerk en voor de Paus, een liefde die zich uit in werken van dienstbaarheid; houd ons door de liefde verenigd met het Werk, met onze Vader, met de Vader en met onze broers en zussen; stort in onze harten een vurige ijver voor de zielen.
Verleen ons de genade om in het goddelijk Hart van Jezus onze woning te vinden; maak van ons hart Uw rustplaats, opdat wij innig met U verbonden blijven. En mogen wij aldus U eens loven, beminnen en bezitten voor alle eeuwigheid in de hemel, in eenheid met Uw Zoon en met de Heilige Geest. Amen
(Deze toewijding wordt besloten met het volgende schietgebed, waarop allen antwoorden:)
V/: Cor Iesu Sacratíssimum et Miséricors,
R/: dona nobis pacem!
V/: Cor Iesu Sacratíssimum et Miséricors,
R/: dona nobis pacem!
V/: Cor Iesu Sacratíssimum et Miséricors,
R/: dona nobis pacem!
3. Bronnen voor gebed en reflectie
- Het hart van Christus, de vrede van de christenen: homilie van Jozefmaria Escrivá de Balaguer op het feest van het Heilig Hart van Jezus.
- Dilexit nos, encycliek van Franciscus over het Heilig Hart van Jezus.
- "Strijd, nabijheid, missie (6): Groter dan je hart – Berouw en verzoening", over Gods vergeving en het sacrament van boete en verzoening.
[1] Vgl. AVP, III, blz. 227.
[2] Vgl. AGP, A-85-2–01.
[3] Vgl. AVP, III, blz. 233.
[4] Vgl. encycliekQuas primas, 11 december 1925.
