“Het Kruis op je schouders met een glimlach op je lippen”

Naarmate je Christus meer toebehoort, des te meer genade zul je ontvangen voor je werk op aarde en voor je eeuwig geluk. Maar je moet wel besluiten de weg van de overgave te volgen: het Kruis op je schouders, een glimlach op je lippen en een licht in je ziel. (De Kruisweg, tweede statie, nr. 3).

Je hoort in je binnenste: "Wat is dat juk dat je vrijwillig op je nam toch zwaar!"... Het is de stem van de duivel, de drukkende last... van je hoogmoed.

Vraag de Heer om nederigheid, en dan zal ook jij de woorden van Jezus begrijpen: Iugum enim meum suave est, et onus meum leve (Mt. 11,30), die ik graag vrij vertaal als volgt: Mijn juk is de vrijheid, mijn juk is de liefde, mijn juk is de eenheid, mijn juk is het leven, mijn juk is de doeltreffendheid.
De kruisweg, tweede statie, nr. 4

Er heerst rondom ons een soort angst voor het Kruis, voor het Kruis van de Heer. En dat komt doordat men begonnen is alle onaangenaamheden van het leven een kruis te noemen, zonder in staat te zijn alles te dragen als kinderen van God, met een bovennatuurlijke visie. Men haalt zelfs de kruisen weg, die onze voorouders langs de wegen hebben geplaatst!...

Gedurende de Passie van de Heer hield het Kruis op het symbool van de straf te zijn, om het teken van de overwinning te worden. Het Kruis is het embleem van de Verlosser: In quo est salus, via et resurrectio nostra: Daarin bevindt zich ons heil ons leven en onze verrijzenis.
De Kruisweg, tweede statie, nr. 5