“Echte liefde betekent: buiten zichzelf treden”

De christelijke blijdschap is niet fysiologisch van aard; ze heeft een bovennatuurlijk fundament en staat boven ziekte en tegenspoed. Blijdschap is niet de uitgelatenheid van vrolijke mensen of van een volksfeest. Echte blijdschap is intiemer: maakt ons rustig, doet ons overlopen van geluk, ook al blijft ons gezicht soms ernstig. (De Smidse, 520)

Sommigen zijn de hele dag door verbitterd - Ze worden door alles verontrust. Ze slapen met de onrust, dat deze vlucht maar kort zal duren. Ze worden wakker met een gevoel van weerzin en ontmoediging omdat er weer zo'n dag voor hen ligt.

Velen zijn vergeten, dat we door de Heer in deze wereld zijn gezet op weg naar de eeuwigheid; en ze beseffen niet dat die alleen bereikt kan worden door degenen die op aarde op weg zijn met de blijdschap van de kinderen van God.
De Voor, 305

Echte liefde betekent dat je buiten jezelf treedt, dat je je geeft. Liefde brengt vreugde met zich mee, maar een vreugde waarvan de wortels de vorm hebben van een kruis. Zolang we op aarde zijn en we de volheid van het toekomstige leven nog niet hebben bereikt, kan er geen echte liefde zijn zonder leed en offer. Het is weliswaar een zoet en beminnenswaardig lijden, een bron van inwendige vreugde, maar het doet pijn, want het betekent dat we over ons egoïsme moeten heenstappen en de Liefde als richtlijn nemen bij alles wat we doen.
Christus komt langs, 43