Nieuw e-book: Ons hart verruimen

Het e-book Ons hart verruimen herneemt enkele overwegingen van de Vader over de sociale actie van de christen in het licht van de boodschap van de heilige Jozefmaria naar aanleiding van de #BeToCare-conferentie, waar 200 sociale ondernemers uit 30 landen aan deelnamen.

PDF ► Ons hart verruimen

ePub ► Ons hart verruimen


Op 15 november 2023 heeft de Vader de gelovigen en vrienden van het Opus Dei opgeroepen deel te nemen aan de voorbereidingen van het Eeuwfeest van het Opus Dei. Om ons hierbij te helpen ontvingen wij een kaderdocument Op weg naar het Eeuwfeest met enkele concrete ideeën.

De tekst van #BeToCare-conferentie zal ons helpen onze roeping als christen concreet te beleven onder degenen die dat het meest nodig hebben, zoals dat in het kaderdocument Op weg naar het Eeuwfeest reeds werd uiteengezet:

«Het vooruitzicht van deze verjaardag opent een nieuwe mogelijkheid, zegt de Vader, om ‘Gods liefde in ons leven te herkennen en die aan de anderen te brengen, vooral aan degenen die dat het meest nodig hebben’ (Bericht, 10 juni 2021).

We vinden Christus in het geopenbaarde Woord, in de sacramenten en ook in de anderen, vooral in de armen. Paus Franciscus heeft het ons gezegd: ‘Wij zijn geroepen Christus in hen te ontdekken, hen te steunen in hun noden, maar ook om hun vrienden te zijn, naar hen te luisteren, hen te begrijpen en de mysterieuze wijsheid aan te nemen die God ons door middel van hen wil meedelen’ (apost. exh. Evangelii Gaudium, nr. 198). De heilige Jozefmaria memoreerde altijd dat hij in de armen en zieken de kracht vond om het Opus Dei vooruit te brengen en dat hij op hun gebed vertrouwde als het waardevolste gebed.

Wat onze situatie ook is, we zullen altijd behoeftige mensen om ons heen hebben. De liefde die ons beweegt om hen te zoeken is nauw verbonden met de erkenning dat ieder van ons God en de anderen nodig heeft, en met de onthechting van onze persoonlijke belangen. De armoede herinnert ons eraan dat onze schatten in God en in de relaties met andere personen te vinden zijn, en dat we, om een edelmoedig en vreugdevol bestaan te leiden, in de huidige consumptiemaatschappij allemaal daadwerkelijk onthecht van de materiële goederen moeten leven. Deze persoonlijke ervaring zal onze blik zuiveren zodat we de ander kunnen ontdekken, zoals de heilige Jozefmaria zei: ‘De armen – zei een vriend van ons – zijn het beste boek dat ik over geestelijke zaken heb en ze nemen in mijn gebed de belangrijkste plaats in. Het doet me verdriet om hen te zien en Christus zo in hen te zien. En omdat het me verdriet doet, begrijp ik dat ik van Hem houd en dat ik van hen houd’ (De Voor, nr. 827).

Door middel van ons beroepswerk – met ons gewone leven – kunnen we bijdragen aan het verspreiden van Gods liefde onder hen die dat het meest nodig hebben. De wereld van gezin, werk en sociale relaties heeft behoefte aan voorbeelden van samenwerking, wederzijdse steun en soberheid ten gunste van de anderen, onze broeders en zusters, om zo in de geest van Jezus te leven op een seculiere wijze. Onze wijze van leven is de kern van een geloofwaardige evangelisatie.

De niet eerder geziene ontwikkeling die de mensheid heeft bereikt op het gebied van technologie, economie en communicatie biedt een schat aan middelen die helpen om ongelijkheden uit te bannen en de tekorten die we ervaren te verlichten: aan voedsel, genegenheid, huisvesting, werk, onderwijs, rechten, gezondheid, vrijheid ..... We beschouwen deze tekorten als een miskenning van iets dat eigen is aan de waardigheid van de persoon en aan de juiste ordening van de samenleving. Deze individuele en sociale uitdagingen, wereldwijd en complex, vragen om een nieuwe ‘opvatting van de naastenliefde’ (apost. brief Novo Millennio Ineunte, nr. 50), die vanuit haar nabijheid met hen die lijden bijdraagt aan de integrale ontwikkeling van de persoon en zo een uitdrukking is van de persoonlijke zorg van God voor iedereen.

Onze stichter heeft altijd gezegd dat ‘een mens of een samenleving die niet reageert op noden of onrecht en zich niet inspant om ze te lenigen, geen mens of samenleving naar het Hart van Christus [is]’ (Christus komt langs, nr. 167). Ook vandaag, aan de vooravond van het honderdjarig bestaan, wordt ons ‘een speciale gelegenheid geboden om onze dienst aan de noodlijdenden op persoonlijke of collectieve wijze nieuw leven in te blazen en ons meer bewust te worden van het belang ervan in de boodschap van de heilige Jozefmaria’ (toespraak van de Prelaat van het Opus Dei op de Be to Care-dag, 29 september 2022). Deze toespraak van de Vader biedt waardevolle elementen om na te denken over wat een nieuwe opvatting van de naastenliefde inhoudt.

In deze jaren van voorbereiding op het eeuwfeest van het Werk kunnen we ons afvragen wat de sociale dimensie is van de christelijke roeping, wat de toepassing en de reikwijdte van de sociale leer van de Kerk zijn, wat de implicaties zijn van de heiliging van het werk in de opbouw van een menselijker en christelijker samenleving. We kunnen ons ook afvragen wat er na dit eeuwfeest aan solidariteit kan blijven bestaan, als een tastbare uitdrukking van de dankbaarheid die we voelen voor de gaven die we hebben ontvangen.»