Opus Dei

De relatie met God, met onze naaste en met de aarde vormen de drie fundamentele menselijke relaties die in het scheppingsverhaal van Genesis worden gepresenteerd. Daarom roept de Kerk christenen op om actief bij te dragen om de sociale werkelijkheid vorm te geven, de zorg voor de schepping te bevorderen en het algemeen welzijn te ondersteunen.

In een wereld waar communicatie steeds toegankelijker wordt en slechts een klik verwijderd is, lijkt het paradoxaal genoeg steeds moeilijker om een echte dialoog te voeren. Juist hier kunnen christenen zich laten inspireren door het voorbeeld van Jezus, die andersdenkenden open tegemoet treedt en mensen verwelkomt zonder angst voor meningsverschillen of fouten.

Door het doopsel wordt de dopeling opgenomen in het leven, dood en verrijzenis van Christus en in zijn verlossingswerk. Dit sacrament laat in de christen een onuitwisbaar geestelijk merkteken achter waardoor de gedoopte bij Christus hoort. Door het vormsel nemen christenen vollediger deel aan de zending van Christus en aan de volheid van de Heilige Geest. Een gedoopte en gevormde christen is bestemd om deel te nemen aan de evangelisatiemissie van de Kerk krachtens deze twee sacramenten .

Ieder mens is een persoon omdat hij menselijk is. De gelijkwaardigheid van personen moet tot uiting komen in het respect voor ieder individu en voor groepen. Discriminatie, racisme of vreemdelingenhaat zijn onrechtvaardig. Het huwelijk is “echtelijk”, het is een band die man en vrouw als echtgenoten verbindt. De Kerk verwacht dat mensen met homoseksuele neigingen met respect, mededogen en waardigheid worden verwelkomd.

Alle mannen en vrouwen hebben een natuurlijk verlangen om volledige kennis van God te verwerven, hoewel we deze kennis niet kunnen bereiken zonder Gods hulp. In de heilsgeschiedenis die in de Bijbel wordt verteld, heeft God Zichzelf geopenbaard als een persoonlijk wezen en een Drie-eenheid van personen. Door deze openbaring wil God ons de mogelijkheid bieden om in gemeenschap met Hem te leven, zodat we kunnen delen in Zijn gaven en in Zijn eigen leven, en zo volledig geluk kunnen bereiken.

In het diepst van de menselijke geest bestaat een verlangen naar geluk dat duidt op de hoop op een thuis, op een definitief vaderland. We zijn aards, maar we verlangen naar het eeuwige, we verlangen naar God. Een God die we met zekerheid kunnen kennen als de oorsprong en het einde van het universum en als het hoogste goed, uitgaande van de wereld en de mens.