In december 1934 schreef de heilige Jozefmaria in zijn Persoonlijke Aantekeningen: “Op het feest van de heilige Nicolaas van Bari beloofde ik de heilige bisschop, toen ik naar het altaar liep om de Mis te vieren, dat als hij onze financiële problemen in ons Huis van de Beschermengel zou oplossen, ik hem tot beheerder van het Werk van God zou benoemen.” Alvaro del Portillo gaf jaren later het volgende commentaar op deze aantekening: “Omdat hij van mening was dat hij tekort had geschoten in gastvrijheid, voegde hij eraan toe: ‘Zelfs als u nu niet naar mij luistert, zult u alsnog de patroon van onze financiële noden zijn.’”
Op 19 januari 1935 schreef de Stichter aan zijn goede vriend, pater Eliodoro Gil: “Wist je dat de heilige Nicolaas van Bari niet minder dan hoofdbeheerder van het Werk van God is geworden? Wat een klus heeft hij voor de boeg!”
Vele jaren later, in 1968, herinnerde de heilige Jozefmaria zich hoe de keuze voor de heilige Nicolaas als voorspreker van het Werk tot stand kwam: “Op een dag was ik in de heilige Elisabethkerk, waar ik rector was. Ik stond op het punt de Mis te vieren en, aangezien ik in grote financiële moeilijkheden verkeerde, zei ik, aangezien de heilige Nicolaas mensen uit financiële moeilijkheden redt en echtgenoten vindt voor vrouwen die anders ongehuwd zouden blijven...: ‘als je mij uit deze situatie redt, zal ik je tot voorspreker benoemen!’ Maar voordat ik naar het altaar ging, kreeg ik spijt en voegde ik eraan toe: ‘zelfs als je dat niet doet, zal ik je toch tot voorspreker benoemen.’ De financiële nood was dringend.
Een van de aanwezigen bij die bijeenkomst in 1968 vroeg: “Vader, is het probleem opgelost?”
“Waar zouden jij en ik nu zijn als dat niet het geval was? Ergens onder een tent of in een metalen container...? Maar ik bid niet om gemakkelijke wonderen. Eerst bid ik dat we werken, dat we in ons eigen onderhoud voorzien met ons werk. Pas als we tekortkomen, vragen we God om hulp. Ik ben niet 'charismatisch’ of een wonderdoener. We moeten menselijke middelen inzetten, hand in hand met het bovennatuurlijke. Die gaan altijd samen.”
Ondanks al hun dringende financiële noden in 1934-1935 verloor de heilige Jozefmaria nooit zijn gevoel voor humor.
Op 3 januari 1935 vulde hij met de hand, namens de heilige Nicolaas, een aanmeldingsformulier in voor toelating tot de DYA academie en residentie in Madrid. Het origineel van dit document is nog steeds bewaard gebleven. Als voor- en achternaam wordt vermeld: ‘De heilige Nicolaas van Bari [bisschop] van Myra). Geboren in Patara, Lycië.’ De woorden ‘provincie van’ zijn op het formulier doorgehaald, waarna ‘Klein-Azië’ is ingevuld. Als geboortedatum wordt ‘jaar 270’ vermeld. Zijn naamdag wordt gevierd op ‘6 december’. Zijn huidige woonplaats is ‘Glorie’ en zijn telefoonnummer is ‘gebed’. Zijn officiële titels zijn: ‘Bisschop van Myra, Hoofdbeheerder van het Werk van God’. Taalvaardigheid: ‘alle talen, perfect’. In het vakje voor algemene kennis en culturele, artistieke en sportieve prestaties staat slechts een enkel woord: ‘God’. Huidige beroep is ‘Beheerder van het W. van G.’ [Werk van God]. Op de achterzijde is er ruimte voor ‘Opmerkingen’, waar we lezen: ‘Aangeboden door Jozefmaria Escriva’. Daarna volgt een korte biografie van de heilige: “De heilige Nicolaas werd vervolgd onder Diocletianus en Maximianus, die hem in ballingschap stuurden. Op bevel van Constantijn keerde hij terug naar zijn bisschopszetel. Hij nam deel aan het Concilie van Nicea. Zijn lichaam wordt met grote eerbied bewaard in Bari (Italië), waar het in 1087 naartoe werd gebracht.”
Dit document was gewoon een grappige manier om vast te leggen dat hij enkele weken eerder was benoemd tot beheerder van het Werk.
De titel van voorspreker hield in dat de feestdag van de heilige bisschop in alle centra van het Opus Dei op een bijzondere manier zou worden gevierd, en dat ze allemaal een afbeelding van de heilige zouden hebben met de aanroeping: “Sancte Nicoläe: curam domus age” (heilige Nicolaas, zorg voor dit huis).

In 1939, toen de Spaanse Burgeroorlog net voorbij was, vertrouwde de heilige Jozefmaria enkele bijzondere taken toe aan de oudste leden van het Opus Dei. Isidoro Zorzono, die de oudste was in het Werk, kreeg de taak om de financiële zaken te regelen: de boekhouding, de gebouwen, enzovoort. Wanneer hij elke dag aan zijn zware taak begon om de rekeningen te controleren, kuste Isidoro Zorzono zijn kruisbeeld, zette het op zijn werktafel en vroeg de heilige bisschop om voor hen te bemiddelen.
Zorzano maakte wel eens grapjes over de vraag of de heilige Nicolaas nu wel of geen baard had, aangezien hij op verschillende afbeeldingen op beide manieren werd afgebeeld. In 1943 merkte hij op zijn sterfbed gekscherend op: “Een van de eerste dingen die ik wil doen zodra ik [in de hemel] aankom, is vragen of ik aan de heilige Nicolaas mag worden voorgesteld. Dan zal ik eindelijk weten hoe zijn gezicht eruitziet! … Ik zal de heilige Nicolaas een aantal dingen moeten uitleggen… Hij lijkt niet te weten hoe je bestek met twintig procent korting kunt kopen”, waarbij hij verwees naar een recente aankoop. Er zijn ook enkele aspecten van de financiële behoeften van het Werk “die hij niet lijkt te hebben begrepen … het lijkt mij dat hij het probleem niet echt heeft doorgrond. Ik zal hem zeggen dat we niets voor onszelf willen,” aangezien het enige wat ze vragen de middelen zijn om de zielen te dienen.
