Ter gelegenheid van het feest van de zalige Álvaro del Portillo op 12 mei delen we deze gunst die een echtpaar toeschrijft aan zijn voorspraak, na jaren van moeilijkheden en lijden. Het is een waar getuigenis van vertrouwen, geloof en dankbaarheid.
Ik wil graag schriftelijk vastleggen welke gunsten mijn familie en ik beschouwen als ontvangen door de voorspraak van de zalige Álvaro del Portillo, tot wie wij ons de afgelopen jaren met diep geloof hebben gewend.
In februari 2007 begon mijn relatie met de vrouw die nu mijn echtgenote is. Via haar ouders leerde ik het Opus Dei kennen, en in het bijzonder de figuur en het leven van de zalige Álvaro. In 2013 zijn we getrouwd, ruimhartig openstaand voor het leven. In 2014 hadden we de genade om in Madrid de ceremonie van zijn zaligverklaring bij te wonen, een moment dat ons diep ontroerde en onze devotie en spirituele verbondenheid met de zalige nog verder versterkte.
Toch bleef een kinderwens jarenlang onvervuld. We ondergingen verschillende medische onderzoeken en maakten moeilijke periodes van lijden door, naast de sociale en familiale druk om onze toevlucht te nemen tot in-vitrofertilisatie.
Met respect voor degenen die voor die weg kiezen, besloten wij dit niet te doen, omdat wij geloven dat kinderen geen recht zijn, maar een geschenk. In die periode werd bij mijn vrouw een chronische ziekte vastgesteld: een zeldzame vorm van leukemie, tricoleukemie genaamd. Dat was een moment van grote pijn en onzekerheid.
Vanaf toen begon ik mij met bijzondere intensiteit en vertrouwen toe te vertrouwen aan de zalige Álvaro, en vroeg ik zijn voorspraak voor zowel de gezondheid van mijn vrouw als voor onze huwelijksroeping. Na de chemotherapiebehandeling waarschuwden de artsen ons dat het nog moeilijker zou worden om kinderen te krijgen. Vóór de behandeling was het ons immers al niet gelukt, en nadien namen de kansen aanzienlijk af.
Toch raakte mijn vrouw in 2021, tegen alle verwachtingen in, zwanger van ons eerste kind. Het jaar daarop werd ons tweede kind geboren, en in 2024 volgde het derde. Voor elk van hen is intensief gebeden en werden zij toevertrouwd aan de zalige Álvaro. We vroegen niet alleen om zijn voorspraak voor de komst van onze kinderen, maar ook opdat mijn vrouw een goede remissie van haar ziekte zou kennen, waarvoor momenteel geen definitieve genezing bestaat.
In 2025 moest zij opnieuw behandeld worden en maakte zij een zeer ernstige episode van neutropenie door, met een groot risico op een septische shock. Ook toen wendde ik mij met bijzondere intensiteit tot de zalige Álvaro. Dankzij God heeft zij het overleefd en is zij momenteel opnieuw in remissie.
Al die jaren heb ik bijna dagelijks tot de zalige Álvaro gebeden. We voelen zijn voortdurende nabijheid, niet alleen in moeilijke momenten, maar ook in het licht dat wij ontvangen om onze roeping beter te begrijpen.
Sinds 2022 zijn mijn vrouw en ik surnumerairs van het Opus Dei, een roeping die wij met diepe vrede en dankbaarheid hebben omarmd. Met deze brief willen wij deze gebeurtenissen vastleggen, die voor ons duidelijke tekenen zijn van de voorspraak van de zalige Álvaro in ons gezinsleven. Op nederige wijze willen wij zo ons getuigenis bijdragen aan zijn heiligverklaring.
G. A. B. – Spanje
Gebed om voorspraak van de zalige Alvaro