Voordat ze haar roeping ontdekte, was Dani gericht op uitblinken in haar carrière en studies. “Ik heb altijd willen excelleren in mijn carrière, in mijn studies. Ik deed aan wedstrijdzwemmen.” Toch voelde ze dat “er iets ontbrak in mijn leven”, “ik had alles en tegelijk had ik niets”. Er ontbrak een puzzelstukje dat nog moest passen.

Haar perspectief veranderde nadat ze een les aan de Katholieke Universiteit had bijgewoond, waar een priester vroeg: “Wat is het gelukkigste moment van uw leven?” Ze herinnerde zich het kortstondige geluk van het winnen van haar eerste gouden medaille in het zwemmen en besefte dat “het iets niet-blijvends was”. Terwijl ze nadacht over haar doel, begon ze zich af te vragen: “Zou het niet kunnen dat God mij ontbreekt, dat ik mij meer tot God moet wenden?” Geïnspireerd door de devotie van haar grootmoeder voor de heilige Jozefmaría Escriva, kwam ze in contact met het Werk.

“Het Opus Dei betekende voor mij een totale verandering in mijn leven, omdat het mij een andere kijk heeft gegeven op waarom wij hier op de wereld zijn.”

Voor Dani heeft het Opus Dei geen verandering betekend in haar persoonlijke relaties: “Mijn familie en mijn beste vrienden weten dat ik bij het Opus Dei hoor en dat heeft geen enkele wezenlijke verandering met zich meegebracht.” Haar vriendinnen en zij hebben verschillende standpunten, “maar dat vormt geen probleem binnen een kader van wederzijds respect”.

De roeping heeft haar weg niet geëffend wat betreft eisen en inspanning: “Wie heeft er geen eisen in zijn leven? Elk doel dat je jezelf stelt en wilt bereiken, vraagt inspanning.” Wel heeft ze haar een diepere blik en een sterkere gerichtheid op dienstbaarheid gegeven: “Het feit dat ik bij het Opus Dei hoor, brengt me ertoe doelen te stellen die transcendent zijn, gericht op God.” Ze verzekert dat haar professionele leven er niet onder heeft geleden, maar juist is verrijkt: “Ik werk op een plek die ik geweldig vind, namelijk in het reguleren van elektriciteit, en ik volg op afstand een masteropleiding aan een universiteit in Engeland.”

Dani benadrukt ook de invloed van het Werk op haar verlangen om te dienen: “Het motiveert mij enorm om voor mijn land te werken, omdat ik zie dat er hier nog veel te doen is. Daarom woon ik hier zo graag, zet ik mij in en geef ik het beste van mezelf in mijn werk voor de mensen van mijn land en voor de ontwikkeling van Bolivia. Dat is ook een reden die mij motiveert om verder te groeien in mijn carrière.”