Er gebeurt van alles met me. Eigenlijk laat ik het gewoon gebeuren. Ik ben een ‘ja-zegger’ en zeg overal ja op. Mijn leven is een puzzel. Ik kom bijna altijd te laat en elke week is anders dan de vorige. De dingen die om me heen gebeuren, zie ik als God die mij roept en in beweging doet komen.
Ik ben advocate, werk mee aan een burgerinitiatief en help sinds augustus 2021 Afghaanse vrouwen die asiel aanvragen in Spanje. In het begin waren het er maar een paar. Vandaag de dag is het een netwerk dat 110 gezinnen ondersteunt. Ik ben verbonden met deze mensen, en onze vriendschap kan niet meer verdwijnen.
“De Afghaanse vrouwen vragen mij: Waarom help je mij? ik doe het omdat ik van anderen heb geleerd”
Ik heb een zoon van 9 jaar en mijn man doet veel in het huishouden. Daarnaast besteden we allebei tijd aan onze ouders en vrienden. Mijn man steunt me bij alle gedoe waar ik mezelf in stort. Ook mijn roeping tot het Opus Dei helpt me daarbij. Door te bidden kan ik elk aspect van mijn dag in mijn leven integreren.
Wij katholieken zouden ons meer moeten inzetten. Ik zie om me heen veel conformisme. Achter wat ik doe schuilt een evangelisatie-opdracht, een verlangen om mijn geloof te delen.
Ik heb veel geluk gehad en het is mijn plicht om terug te geven wat ik heb ontvangen. Afghaanse vrouwen vragen me: “Waarom help je mij?” Ik doe het omdat ik dat van anderen heb geleerd. En ik weet dat we dat allemaal kunnen doen.