Ang mga paksa ay:
- Maria, Tahanan ng Espiritu Santo
- Mapapalad ang May Malinis na Puso
- Iniingatan ang Lahat sa Ating Puso
NAGAGALAK AKO nang lubos sa Panginoon; nagbubunyi ang aking kaluluwa sa aking Diyos; sapagkat binihisan Niya ako ng mga kasuotan ng kaligtasan (Is 61:10). Itinuturing ng Simbahan na angkop ang mga salitang ito para kay Maria. Matapos pagnilayan ang lawak at lalim ng pag-ibig sa Puso ni Hesus, ibinabaling natin ang ating paningin sa puso ng Kanyang Ina. Upang ihanda ang “isang marapat na tahanan para sa Espiritu Santo,” [1] pinuno ng Diyos ang puso ng Mahal na Birhen ng hindi mabilang na biyaya at binihisan ito ng kalinisan. Sinabi ni San Efraim: “Si Maria ay ginawang isang langit para sa atin nang kanyang dalhin ang pagka-Diyos ni Kristo, na hindi iniwan ang kaluwalhatian ng Ama, kundi inihimlay sa makitid na sinapupunan upang akayin ang mga tao sa higit na dangal.” [2]
Sa pagpapahintulot niyang mapuno ng biyaya sa isang tiyak na diwa, si Maria ay nagiging isang langit, ang liwanag at kaluwalhatian ng Diyos. Puno ng kagalakan at kapayapaan ang ating Ina sapagkat ang banal na pag-ibig ay nananahan sa bawat sulok ng kanyang puso. Ang buhay ng Mahal na Birhen ay may dakilang kadakilaan na nag-uudyok sa kanya na magsabi nang buong galak:Dinadakila ng aking kaluluwa ang Panginoon, at ang aking espiritu ay nagagalak sa Diyos na aking Tagapagligtas . . . tatawagin akong mapalad ng lahat ng salinlahi (Lk 1:46-48).
Nakikiisa tayo sa pag-awit ng koro sa lahat ng salinlahi na nagagalak sa mga nagawa ng biyaya sa puso ni Maria. Kasabay nito, nais din nating makibahagi sa kagalakan ng ating Ina. Nais din nating umawit ng ating sariling “Magnificat” habang ikinagagalak natin ang mga ginawa ng Diyos sa ating sariling buhay, kung paanong ninanais Niyang pumasok din sa ating mga puso kasama ang Kanyang kaluwalhatian. Maaari tayong makiisa sa Simbahan sa Kanyang Pambungad na Pananalangin ngayon sa pamamagitan ng Mahal na Birhen: “Ipagkaloob Mo na sa pamamagitan ng kanyang panalangin, kami’y maging karapat-dapat na maging templo ng Iyong kaluwalhatian.” [3]
MAPAPALAD ang may malinis na puso, sapagkat makikita nila ang Diyos (Mt 5:8), ang sasabihin balang araw ng Anak ni Maria. Tinanggap ng Mahal na Birhen ang biyayang makita ang Diyos na naging tao mula pa sa Kanyang kamusmusan. Ang kanyang dalisay na paningin ay nakaunawa sa paningin ni Hesus, at maging sa maraming damdamin at intensyon nito. Halimbawa, sa Cana, matapos ang tila pagtanggi ni Hesus, naunawaan ni Maria ang kahandaan ng kanyang Anak na isulong ang Kanyang pagpapakita bilang Mesiyas. At sa Krus, nakita ni Maria sa paningin ng kanyang Anak ang mahinahong pakiusap na huwag Siyang iwan sa mga sandaling iyon.
Ang malinis at payapang paningin ng Mahal na Birhen ang nag-akay sa kanya upang matuklasan ang kamay ng Diyos sa likod ng lahat ng malalaki at maliliit na pangyayari sa kanyang buhay. Ito ang pinagmulan ng kanyang patuloy na kagalakan. Ang kalinisan ng puso ay nagbibigay sa tao ng kakayahang masilayan nang malinaw, makapasok sa kaibuturan ng mga bagay, sapagkat nakikita niyang ang lahat ay nagmumula at patungo sa Diyos. Sa kabaligtaran, kapag kulang sa kawalang-malay ang paningin ng isang tao, kapag hindi siya bukas sa kaloob na ito ng Diyos, madaling maligaw sa panlabas na anyo at mababaw na alalahanin.
Ang pusong malinis ay tunay na nakauunawa sa kapuwa, at hindi naghuhusga o gumagawa ng paghatol; kaya’t madali para rito ang magmahal nang tapat. Ang kalinisan ay hindi naglalayo sa atin sa kapuwa; sa halip, natututo tayong tingnan ang bawat isa bilang mga anak ng Diyos na nararapat igalang nang lubos. Inaakay tayo nito na mahalin nang higit at mas mabuti ang nasa ating paligid. Ang pag-ibig na tulad ng sa Ina ni Hesus ay nakahahanap ng paraan upang magpakita ng pagmamahal kahit sa pinakamahihirap na sitwasyon: “Alam ni Maria kung paano gawing tahanan ang isang sabsaban para kay Hesus, gamit ang simpleng lampin at saganang pagmamahal.” [4]
“NGUNIT HUWAG NINYONG KALIMUTAN: kung itinaas ng Diyos ang Kanyang Ina, totoo ring hindi Niya ito iniligtas sa sakit, sa bigat ng gawain, o sa mga pagsubok sa pananampalataya.” [5] Sa tagpo ng pagkawala ng Batang Hesus sa Templo, makikita natin ang isa sa mga sandaling pagsubok. Ang dalamhati dahil hindi alam kung nasaan Siya ay sinundan pa ng pagkalito sa mga salita ng kanyang Anak: Bakit ninyo Ako hinahanap? Hindi ba ninyo alam na Ako’y dapat nasa bahay ng aking Ama? (Lk 2:49).
Hindi natin kayang lubusang maunawaan ang lahat ng mga plano sa puso ni Hesus. Sa buhay ng mga sumusunod sa Kanya nang malapitan, maging sa buhay ng Kanyang Ina, may mga sandali na tila tayo’y ginugulat ng Diyos, na para bang nais Niyang ipaalala na lagi Siyang may mas dakilang layunin kaysa sa ating sariling mga plano. Nakaaaliw isipin na naranasan din ito ng Mahal na Birhen. Hindi ikinaila ng Banal na Kasulatan na hindi naunawaan nina Maria at Jose ang tugon ni Hesus. Gayunman, idinagdag nito: iningatan ng kanyang ina ang lahat ng ito sa kanyang puso (Lk 2:51).
Ang pananalig na ang kamay ng Diyos ay nasa likod ng lahat ay hindi nangangahulugang agad nating mauunawaan nang lubos ang Kanyang mga plano. Sa buhay-panalangin, may mga sandali ng pag-aalinlangan, kung saan hinihingi ng Panginoon ang ating pagtitiwala—isang matatag na pananampalatayang nagbibigay-liwanag sa mga pagsubok. Alam ni Maria na ang Espiritu Santo ay nananahan sa kanyang puso. Kaya iyon ang tamang lugar upang ingatan at mahalin, kahit may halong lungkot, ang mga pangyayaring mauunawaan niya nang higit sa paglipas ng panahon. At sa pagsunod sa halimbawa at sa tulong ng ating Ina, magagawa rin natin ito.
[1] Romano Misal, Paggunita sa Walang-sala na Puso ni Maria, Pambungad
[2] San Efren, Sermo 3 de diversis: Opera omnia, III syr. et lat. Romæ 1743, 607, binanggit sa Opisina ng mga Pagbasa para sa paggunita kay Mahal na Birhen ng Fatima.
[3] Romano Misal, Paggunita sa Walang-sala na Puso ni Maria, Panalangin Pambungad.
[4] Francis, Evangelii Gaudium, blg. 286.
[5] San Josemaría, Christ is Passing By, blg. 172.