Św. JosemaríaCodzienne teksty

"Błogosławiona wytrwałość osiołka"

Jeżeli celem nie jest budowanie dzieła bardzo wielkiego, bardzo Bożego – świętości – nie warto się poświęcać. Dlatego też Kościół – kanonizując świętych – ogłasza heroiczność ich życia. (Bruzda, 611)

Gdyby celem naszego życia nie było oddawanie chwały Bogu, byłoby ono godne pogardy, co więcej: wstrętne. (Droga, 783) 

Błogosławiona wytrwałość osiołka w kieracie! – Zawsze tym samym krokiem. Zawsze te same okrążenia. – Dzień za dniem, wszystkie jednakowe. A bez tego nie byłoby dojrzałości owoców ani zielonej bujności w sadzie, ani kwietnej woni w ogrodzie. Zastosuj tę myśl do swojego życia wewnętrznego. (Droga, 998) 

Jaki jest sekret wytrwałości? To Miłość. – Zakochaj się, a już Go nie opuścisz. (Droga, 999) 

Oddanie samego siebie jest pierwszym krokiem na drodze ofiary, radości, miłości, zjednoczenia z Bogiem. – I w ten sposób całe życie wypełnia błogosławione szaleństwo, które pozwala odnaleźć szczęście tam, gdzie ludzka logika dostrzega jedynie wyrzeczenie, cierpienie, ból. (Bruzda, 2) 

Pytasz, co jest fundamentem naszej wierności. – Powiedziałbym ci w głównych zarysach, że zasadza się ona na miłości do Boga, która pozwala pokonywać wszystkie przeszkody: egoizm, pychę, zmęczenie, niecierpliwość... – Człowiek, który kocha, depcze samego siebie; zdaje sobie sprawę, że nawet kochając z całej swej duszy, nie potrafi jeszcze kochać dostatecznie. (Kuźnia, 532)