Strój, oznaki biskupie i prałackie

Dlaczego prałaci, którzy nie są biskupami, noszą insygnia biskupów? Aby odpowiedzieć na to pytanie, publikujemy fragment tekstu opublikowanego na stronie www.lexicon-canonicum.org

Prałatura personalna
Opus Dei - Strój, oznaki biskupie i prałackie

W motu proprio Pontificalia insignia (21 VI 1968) Paweł VI wspomniał o zastosowaniu insygniów papieskich (biskupich), czyli pierścienia, pastorału, mitry oraz krzyża pektoralnego. Podsumowując ten dokument, insygnia episkopalne, oprócz tego, że mają być noszone przez biskupów, mogą być używane również przez tych dostojników kościelnych, którzy, choć nie otrzymali święceń biskupich, posiadają prawdziwą jurysdykcję. Dokument stanowi o nadaniach Papieża rzymskiego względem opatów czy prałatów, którzy po otrzymaniu odpowiedniego błogosławieństwa otrzymują jurysdykcję na odrębnym terytorium podobnym do diecezji, bądź tych, którzy na stałe zostają ukonstytuowani jako administratorzy apostolscy lub są stałymi opatami z własną władzą rządzenia.

Dla porównania, te same normy odnoszą się do prałatów jurysdykcji personalnej. Tak jest w przypadku prałatów personalnych czy ordynariatów personalnych takich jak np. Our Lady of Walsingham czy Our Lady of the Southern Cross, którzy nie są biskupami; stosuje się te przepisy również względem prałata Opus Dei, który również może nie być biskupem.

Jeśli chodzi o ubiór, prałaci personalni, którzy są zrównani władzą z biskupami przez prawo, nawet jeśli nie otrzymali sakry biskupiej, mogą nosić takie same szaty i insygnia jak biskupi (por. Caeremoniale Episcoporum, nr 1206). Dlatego taki kapłan zawsze nosi pierścień, symbol wiary i zaślubin z Kościołem, swoją Oblubienicą. Zwykłym, czy tak zwanym codziennym ubiorem może być czarna sutanna z fioletowym pasem i odpowiednimi obszywkami. Krzyż pektoralny tradycyjnie nosi się zawieszony na łańcuchu (por. tamże, nr 1199-1204).

Na podstawie tekstu z "Lexicon Canonicum".