In memoriam Emilia Llamas Fernández

Op 10 maart overleed in Moergestel op 93-jarige leeftijd Emilia Llamas Fernández. Zij was sinds 1950 numeraire-auxiliair van het Opus Dei. In het verborgene – zoals Maria deed in het huisgezin in Nazareth – leverde zij met haar werk in de huishouding een belangrijke bijdrage aan de vorming van de gelovigen van het Opus Dei en van al de anderen die in onze centra langskomen voor activiteiten van geloofsverdieping.

Opus Dei - In memoriam Emilia Llamas Fernández

Emilia Llamas Fernández werd geboren op 10 maart 1926 in Ciñera (Spanje). In 1950 vroeg zij om toegelaten te worden in het Opus Dei als numeraire-auxiliair, nadat zij het Opus Dei had leren kennen in het studentenhuis in Barcelona waar zij werkte als kokkin.

Enkele jaren later verhuisde zij naar Rome, waar zij de heilige Jozefmaria regelmatig sprak en de ontwikkeling van het Opus Dei meemaakte.

Voordat zij in 1965 naar Nederland verhuisde om samen met anderen het apostolisch werk in ons land op te bouwen, woonde ze enkele jaren in Keulen (Duitsland). Kenmerkend voor haar zijn haar trouw en loyaliteit, haar sterkte en beschikbaarheid, haar vreugde en geest van dienstbaarheid.

Ondanks haar ziekte en het lijden wat zij heeft moeten doorstaan, liet zij niet na degenen die voor haar zorgden een glimlach te schenken. Zij overleed in Moergestel precies op de dag dat zij 93 jaar werd.

Hieronder kunt u de woorden van de preek lezen die regionaal vicaris Mgr. Van der Ploeg uitsprak tijdens de uitvaartdienst op 14 maart 2019.

Toen ik enkele dagen geleden een van de huisgenoten van Emilia sprak, zei ze me: wij zijn in ons huis een grote schat kwijt geraakt. Zo hebben allen die haar gekend hebben, dit inderdaad ervaren.

In eerste instantie dacht ik hierbij aan de laatste periode van haar leven, waarin ze veel zorg nodig had. De heilige Jozefmaria benadrukte namelijk vaak dat een zieke in huis voor alle huisgenoten een grote schat is.

Een zieke kan ogenschijnlijk niets doen voor de anderen. Maar door het bidden en het opdragen van het lijden doet de zieke in feite het meeste van allen: zij verkrijgt veel genade van God voor zichzelf en voor de anderen.

Jezus zegt in het evangelie van deze Mis: “Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen”.

"Ik weet nu niet waar ik morgen zal zijn als ik wakker word en mijn ogen open doe: of ik dan al in de hemel zal zijn of nog gewoon hier in het ziekenhuis. Allebei de mogelijkheden vind ik goed; ik zie het wel…"

Deze woorden van Jezus deden mij denken aan een ontmoeting met Emilia van een aantal jaren geleden. Ik bracht haar toen de heilige Communie in een ziekenhuis in Amsterdam, waar ze net was geopereerd. Ze wist op dat moment niet goed waar ze aan toe was. Ze zei me in alle eenvoud: "Ik weet nu niet waar ik morgen zal zijn als ik wakker word en mijn ogen open doe: of ik dan al in de hemel zal zijn of nog gewoon hier in het ziekenhuis. Allebei de mogelijkheden vind ik goed; ik zie het wel…"

In het evangelie van deze Mis zegt de apostel Thomas tot Jezus: “Heer, wij weten niet waar Gij heengaat: hoe moeten wij dan de weg kennen?” Jezus antwoordde hem: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven…”.

Voor Emilia was deze weg heel helder en duidelijk: Jezus navolgen als numerair auxiliar van het Opus Dei; met haar roeping tot het apostolische celibaat wijdde zij zich gedurende haar lange leven volledig aan de huishoudelijke taken in de centra van het Opus Dei.

Met haar werk in een geest van dienstbaarheid, zorgde zij voor de huiselijke familiesfeer die wij in Zonnewende en in alle centra van het Opus Dei aantreffen. Dit deed ze in Spanje, in Rome, in Duitsland en tenslotte bijna 54 jaar in Nederland.

In het verborgene – zoals Maria deed in het huisgezin in Nazareth – leverde zij met haar werk in de huishouding een belangrijke bijdrage aan de vorming van de gelovigen van het Opus Dei en van al de anderen die in onze centra langskomen voor activiteiten van geloofsverdieping.

Priesters die in Zonnewende de heilige Mis opdragen – wanneer ze er zijn voor activiteiten – merken vaak op met hoeveel liefde al het nodige voor de Mis is voorbereid: alles perfect schoon, goed gestreken en geordend.

De deelnemers aan activiteiten in Zonnewende zijn vaak onder de indruk over de wijze waarop de maaltijden worden gepresenteerd en over de orde die ze in het huis aantreffen. Dit alles wordt door de numeraires-auxiliair verzorgd, die hiermee hun liefde voor God en voor de mensen zichtbaar en aantrekkelijk maken.

Wij bidden voor Emilia: dat zij nu voorgoed mag uitrusten en gelukkig zijn bij God in de hemel. Wij vertrouwen erop dat wij haar niet zijn kwijtgeraakt; dat zij nu, nog doeltreffender dan voorheen, ons helpt met haar voorspraak voor al de intenties waar zij zo lang voor gebeden heeft en haar ziekte voor heeft opgedragen, in het bijzonder dat velen in ons land dezelfde roeping mogen ontvangen, die haar haar leven lang zo gelukkig heeft gemaakt.